Ηλεκτρονική μάθηση 2.0 - Web 2.0

Από ΤΚΕΠ wiki

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
                                                    Web2.0.jpg

Η ηλεκτρονική μάθηση (e-Learning) αποτελεί μια μορφή εξ’ αποστάσεως μάθησης βασισμένη στη χρήση υπηρεσιών του Διαδικτύου για την παροχή ενός ευρύτατου φάσματος λύσεων που ενισχύουν τη γνώση και την απόδοση. Δεν πρόκειται απλώς για την εισαγωγή μίας νέας τεχνολογίας, αλλά για μία νέα προσέγγιση στη μάθηση. Υλοποιείται σε διάφορες μορφές, όπως μέσω μαθημάτων σε υπολογιστή με τη χρήση εκπαιδευτικού λογισμικού, μέσω των «εικονικών τάξεων» σύγχρονης και ασύγχρονης τηλεκπαίδευσης, μέσω της συνεργατικής μάθησης που υποστηρίζεται από τις υπηρεσίες συμμετοχικού ιστού Web 2.0 που με τις εφαρμογές που παρέχει δίνει ένα ευρύ φάσμα ευκαιριών για αλλαγή στο τρόπο εκπαίδευσης και μάθησης ενώ αξιοποιεί βασικές παιδαγωγικές αρχές της μάθησης. Η ηλεκτρονική μάθηση υιοθετείται όλο και περισσότερο από τα σχολεία, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τις εταιρίες και τους κυβερνητικούς οργανισμούς.

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΜΑΘΗΣΗ, ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Κάθε καινοτομία ή μέθοδος η οποία εμφανίζεται σε ευαίσθητους τομείς όπως η εκπαίδευση, για να ενσωματωθεί στο συγκεκριμένο χώρο χρειάζεται χρόνο. Ο χρόνος αυτός θα βοηθήσει ώστε να υλοποιηθούν οι σωστές υποδομές και να αφομοιωθεί στη συνέχεια από τους ανθρώπους. Η ηλεκτρονική μάθηση είναι ένα καινοτόμο μοντέλο εκπαίδευσης , που χρησιμοποιεί για τον σχεδιασμό, την παραγωγή και τη διάδοσή του, ότι πιο σύγχρονο διαθέτει η τεχνολογία. Η ηλεκτρονική μάθηση στη χώρα μας έχει ήδη κάνει σοβαρά βήματα ιδιαίτερα στο χώρο του δημόσιου τομέα ο οποίος έχει επενδύσει σοβαρά ποσά και έχει αποκτήσει τη σχετική τεχνογνωσία. Με βάση την τεχνογνωσία αυτή πλέον ο δημόσιος τομέας έχει αρχίσει να σχεδιάζει και να υλοποιεί έργα μεγάλης εμβέλειας (εκπαίδευση γονέων, φοιτητών, μηχανικών υπαλλήλων του δημοσίου) τα οποία διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις για την ανάδειξη της ηλεκτρονικής μάθησης ως πυλώνα της συνεχιζόμενης κατάρτισης εργαζομένων και ανέργων. Ωστόσο, το δημόσιο τομέα ακολουθεί και ο ιδιωτικός, με τους μεγάλους οργανισμούς (π.χ. τράπεζες) να ενσωματώνουν στους σχεδιασμούς των τμημάτων εκπαίδευσης το μοντέλο της ηλεκτρονικής εκπαίδευσης και δειλά να το εφαρμόζουν πιλοτικά για την εκπαίδευση των υπαλλήλων τους.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ


- Ευκολία Διαχείρισης

- Ευκολία Χειρισμού - Πρόσβασης

- Συμβατότητα – Υποστήριξη Προτύπων

- Αρθρωτή Δόμηση - Επεκτασιμότητα

- Ουδετερότητα

- Ολοκλήρωση

- Εργαλεία Συνεργασίας

-Παρακολούθηση Χρηστών


Η ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ WEB 2.0 ΣΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα πρέπει να υιοθετήσουν το συντομότερο δυνατόν το Web 2.0 είτε πρόκειται για διδασκαλία είτε πρόκειται για εσωτερική διαχείριση και επικοινωνία με τους μαθητές. Μόνο έτσι θα καταφέρουν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες που έχουν οι ψηφιακοί νέοι και να μείνουν μπροστά από τις εξελίξεις. Στη σύγχρονη διαδικτυωμένη κοινωνία οι μαθητές πρέπει να αποκτήσουν προσόντα εξεύρεσης και αξιολόγησης πληροφορίας μέσα από ένα απίστευτο όγκο δεδομένων και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν μπορούν, και δεν επιτρέπεται, να το αγνοήσουν αυτό. Άλλωστε, σύμφωνα με έρευνα της CLEX, τα προσόντα που αποκτούν οι μαθητές κατά την αλληλεπίδραση τους με τις εφαρμογές του Web 2.0 είναι προσόντα που απαιτεί και η σύγχρονη αγορά εργασίας. Οι υπεύθυνοι των ιδρυμάτων έχουν συχνά άλλη γνώμη, πιστεύουν ότι οι νέοι χρησιμοποιούν τις εφαρμογές του Web 2.0 κυρίως για ψυχαγωγία, και η αλήθεια είναι ότι δεν έχουν και πολύ άδικο. Μερίδιο ευθύνης όμως φέρουν και οι εκπαιδευτικοί που δεν ενημερώνουν τους μαθητές για το πως οι νέες αυτές εφαρμογές μπορούν να τους ωφελήσουν. Οι ψηφιακοί νέοι είναι σε θέση να χειρίζονται ικανοποιητικά κάθε νέα εφαρμογή αλλά το πώς θα ωφεληθούν ακαδημαϊκά από αυτές δεν τους είναι πάντα κατανοητό. Πολλές από τις εφαρμογές του Web 2.0 έχουν υψηλή ακαδημαϊκή αξία και αναπόφευκτα βρίσκουν το δρόμο προς τη διδακτική αίθουσα αρκεί να υπάρχει η απαραίτητη υποστήριξη. Ένας σημαντικός παράγοντας για την έλλειψη της απαραίτητης αυτής υποστήριξης είναι ο ψηφιακός αναλφαβητισμός που επιδεικνύει το ακαδημαϊκό και μη προσωπικό των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, το οποίο αδυνατεί να χειρισθεί τις βασικές λειτουργίες των εφαρμογών, πόσο μάλλον να επιδείξει τα οφέλη χρήσης τους στους μαθητές. Άλλος ένας παράγοντας που χειροτερεύει την παραπάνω κατάσταση είναι ότι οι εφαρμογές του Web 2.0 βρίσκονται υπό καθεστώς perpetual beta. Επιπρόσθετα η συνεχής αλλαγή των δυνατοτήτων του GUI και των ρυθμίσεών του, αποτελεί και αυτό άλλο ένα εμπόδιο για τη πλήρη κατανόηση των Web 2.0 εφαρμογών από τους εκπαιδευτικούς που έχουν ήδη φορτωμένο πρόγραμμα και συνεπώς δεν προτείνουν τη χρήση τους στους μαθητές. Ένα σημαντικό ζήτημα είναι η έλλειψη ελέγχου των εφαρμογών που σε συνδυασμό με ανησυχίες για τη μακροβιότητά τους δημιουργεί περισσότερα προβλήματα στους εκπαιδευτικούς. Οι Web 2.0 εφαρμογές ελέγχονται κεντρικά και ο τελικός χρήστης είναι υποχρεωμένος να δεχθεί τις όποιες αλλαγές ή να αποχωρίσει. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κοινωνικό δίκτυο Ning, αγαπημένο πολλών στο χώρο της εκπαίδευσης, που ενώ ξεκίνησε ως μια δωρεάν υπηρεσία άλλαξε το επιχειρηματικό του μοντέλο και η χρήση του τώρα γίνεται επί πληρωμή και μόνο. Αν δεν δεχθείς απλά φεύγεις και χάνεις ό,τι είχες χτίσει. Οι νέες εφαρμογές, όπως είναι φυσικό, κάνουν κατά κόρον χρήση νέων τεχνολογιών όπως είναι το Ajax το οποίο βρίσκεται στη καρδιά του Web 2.0 και προσφέρει στις εφαρμογές τη δυναμική και ασύγχρονη λειτουργία τους. Η απρόβλεπτη φύση του δυναμικού περιεχομένου δημιουργεί προβλήματα σε μαθητές με αναπηρίες. Το λογισμικό που χρησιμοποιεί αυτή η ομάδα μαθητών είναι σχεδιασμένο κυρίως για στατικό περιεχόμενο και πολλές φορές αδυνατεί να κατανοήσει τις αλλαγές στην οθόνη. Για το λόγο αυτό χρειάζονται εφαρμογές που ακολουθούν και ένα δεύτερο δρόμο, αυτό του unobstructive scripting. Αυτοί είναι μόνο κάποιοι από τους λόγους που τα εκπαιδευτικά ιδρύματα διστάζουν να υιοθετήσουν το Web 2.0 επίσημα και προτιμούν τις ιδιόκτητες εφαρμογές που χρησιμοποιούν εδώ και χρόνια, είτε αυτές είναι τα Virtual Learning Environments (VLEs), είτε είναι μια ιστοσελίδα, forum ή blog. Μέσω των ιδιόκτητων και πλήρων ελεγχόμενων εφαρμογών καταφέρνουν να παρέχουν βοήθεια και τεχνολογική υποστήριξη λαμβάνοντας υπόψιν όλες τις ομάδες μαθητών. Οι τεχνολογικές καινοτομίες που εισήγαγε το Web 2.0 ίσως τελικά αποτελούν πρόβλημα στο χώρο της εκπαίδευσης. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι τα εκπαιδευτικά ιδρύματα πρέπει να απέχουν από το Web 2.0, αντιθέτως πρέπει να παρατηρούν το φαινόμενο από πολύ κοντά και να ενημερώνονται συνεχώς για τις εξελίξεις αλλιώς οι μαθητές τους κινδυνεύουν να μείνουν στη λάθος πλευρά του ψηφιακού χάσματος.

ΚΑΤΣΙΒΕΛΗ ΦΩΤΕΙΝΗ

ΚΟΚΚΙΝΕΛΗ ΕΙΡΗΝΗ

ΜΑΟΥΤΣΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ

ΜΠΕΘΑΝΗ ΑΝΘΗ

ΧΡΙΣΤΟΦΗ ΒΑΣΙΑ

  

Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων
Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Υποστηρικτικές σελίδες
Θεματικές ενότητες
Εργαλεία