You are here: Home » Χωρίς κατηγορία » Εκπαιδευτική Μέθοδος Jigsaw

Εκπαιδευτική Μέθοδος Jigsaw

Η εκπαιδευτική μέθοδος Jigsaw

Η Jigsaw είναι μια εμπειρία Συνεργατικής μάθησης η οποία συμβάλλει στην ολοκλήρωση τόσο των ακαδημαϊκών όσο και των κοινωνικών στόχων των μαθητών. Πρόκειται για μια στρατηγική η οποία υλοποιείται σε μικρές ομάδες. Οι μαθητές χωρίζονται σε ομάδες και κάθε μια αναλαμβάνει να ερευνήσει μια λίστα από υποομάδες (υποθέματα). Στη μέθοδο jiqsaw η συνεισφορά όλων των μελών είναι απαραίτητη, γιατί χωρίς τη συνεισφορά όλων η ομάδα θα χάσει απαραίτητες πληροφορίες.
Αναλυτικότερα σύμφωνα με τη βιβλιογραφία (DELL; Olio, J. Donk, T. 2007), η μέθοδος Jigsaw είναι μία διαδικασία Συνεργατικής μάθησης, η οποία χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια. Ο καθηγητής Elliot Aronson και οι τελειόφοιτοι σπουδαστές του από το πανεπιστήμιο του Τέξας ανακάλυψαν αυτή τη στρατηγική το 1971 προερχόμενη από την ανάγκη αντιμετώπισης του προβλήματος της αυξανόμενης εχθρότητας ανάμεσα στους μαθητές στο Austin, στο Τέξας ύστερα από την εφαρμογή μέτρων κατάργησης των φυλετικών διαχωρισμού. Ο καθηγητής Aronson ανέλαβε να διερευνήσει γιατί οι προσπάθειες ένταξης στα σχολεία της περιφέρειας ήταν ανεπιτυχείς.
Τυπικά, σύμφωνα με το νόμο, καταργούνταν στα σχολεία οι κοινωνικοί διαχωρισμοί. Ωστόσο οι ουσιαστικοί στόχοι της ένταξης όπως η βαθύτερη κατανόηση μεταξύ των μαθητών, η αποδοχή και η χαρά της διαφορετικότητας του άλλου δεν ήταν εμφανείς. Σύμφωνα με τον Aronson η κατάσταση περιγραφόταν ως «ιδιαίτερα εκρηκτική». Ο Aronson και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι η παραδοσιακή διδασκαλία και ο υπερτονισμός του ανταγωνισμού είχε ως αποτέλεσμα οι μαθητές να έχουν λίγες ευκαιρίες να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους και να οικοδομήσουν σχέσεις εμπιστοσύνης, ενώ παράλληλα παρατηρήθηκε μείωση της αυτοεκτίμησης σε κάποιους έγχρωμους μαθητές.
Οι συνθήκες αυτές σίγουρα δεν ήταν επιθυμητές και γι΄αυτό ανατέθηκε στον καθηγητή Aronson να επιφέρει αλλαγές που θα ανακούφιζαν την κατάσταση. Ένας από τους βασικούς στόχους που έθεσε ο καθηγητής Aronson ήταν να παρέχει ευκαιρίες στους μαθητές από διαφορετικές φυλές και κουλτούρες να συνεργαστούν, να κατανοήσουν και να προοδεύσουν στις σπουδές τους. Ακόμη ένας εξίσου σημαντικός στόχος ήταν να προκαλέσει την εκτίμηση των μαθητών για τα μοναδικά προσόντα και ταλέντα των διαφορετικών ατόμων της τάξης.
Οι νέες εκπαιδευτικές ανάγκες οδήγησαν στην πρόταση ότι είναι απαραίτητη η επιπρόσθετη βοήθεια για να βοηθηθούν οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί που θα συμμετέχουν σε αυτόν τον τύπο μάθησης (Krajcik, Soloway, Blumenfeld, & Marx, 1998; Roehler, & Cantlon, 1997). Τα στηρίγματα είναι εργαλεία, στρατηγικές και οδηγίες που υποστηρίζουν τους μαθητές στην κατάκτηση υψηλότερου βαθμού κατανόησης, το οποίο θα ήταν αδύνατο αν οι μαθητές εργάζονταν μόνοι τους ( Hannafin, Land, & Oliver, 1999; Jackson, Stratford, Krajcik, & Soloway, 1995; Linn, 1995; Vygotsky, 1978). Πρόσφατα, η αντίληψη της υποστήριξης έχει διευρυνθεί για να συμπεριλάβει ένα πλήθος διαφορετικών εργαλείων και πηγών, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους μαθητές για να βοηθηθούν στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Αυτά τα εργαλεία μπορούν να ενσωματωθούν στα λογισμικά πολυμέσων και υπερμέσων για να παρέχουν στους μαθητές υποστήριξη ενώ χρησιμοποιούν το λογισμικό (Kao, Lehman, & Cennamo, 1996).
Η στρατηγική Jigsaw εμπλέκει δύο τύπους μαθητικών ομάδων:
α) την αρχική ομάδα, τα μέλη της οποίας αναλαμβάνουν να εξειδικευθούν σε ένα τομέα του συνολικού μαθησιακού αντικειμένου και
β) την εξειδικευμένη ομάδα, που αποτελείται από τους μαθητές των αρχικών ομάδων που έχουν αναλάβει εξειδίκευση στον ίδιο τομέα.
Αφού πρώτα γίνει η ανάθεση των εξειδικευμένων ρόλων στα μέλη των αρχικών ομάδων, τα μέλη με την ίδια εξειδίκευση σχηματίζουν ομάδες ειδικών, όπου και αποκτούν την εξειδικευμένη γνώση.
Στη συνέχεια επιστρέφουν στις αρχικές τους ομάδες για να διδάξουν (αλλά και να διδαχθούν) από τα υπόλοιπα μέλη την εξειδικευμένη γνώση τους.
Η ονομασία «jigsaw» (παζλ) αποδίδει την μεγάλη σημασία που έχει η συνεισφορά των εξειδικευμένων μελών των αρχικών ομάδων (όπως ένα κομμάτι παζλ) για την ολοκλήρωση του μαθησιακού στόχου.
Η παραπάνω στρατηγική προσφέρεται για αποτελεσματική διδασκαλία μαθησιακού υλικού με διατήρηση σε υψηλό επίπεδο της προσωπικής υπευθυνότητας κάθε μαθητή. Γίνεται αντιληπτό ότι από την προσωπική επίδοση κάθε εξειδικευμένου μέλους κρίνεται η συνολική απόδοση των αρχικών ομάδων.
Επομένως, είναι αναγκαία η ανάπτυξη ομαδικών και συνεργατικών μαθησιακών δεξιοτήτων από όλους τους μαθητές.
Η εξειδίκευση των μαθητών επιτρέπει την εμβάθυνση της γνώσης του μαθησιακού υλικού και ταυτόχρονα φέρνει στο φως το επίπεδο της προσωπικής κατανόησης της ύλης και τυχόν παρανοήσεων.
Η εφαρμογή της στρατηγικής jigsaw γίνεται σε τέσσερα στάδια:
α) ανάθεση εξειδίκευσης σε διαφορετικές πτυχές του υλικού
β) σχηματισμός ομάδων ειδικών από τους μαθητές με τον ίδιο ρόλο,
γ) συζήτηση και καταιγισμός ιδεών στα πλαίσια των ομάδων ειδικών για το πώς θα παρουσιάσουν την εξειδικευμένη γνώση στις αρχικές τους ομάδες και
δ) επιστροφή στις αρχικές ομάδες και παρουσίαση της εξειδικευμένης γνώσης από τους ειδικούς.
Οι αρχικές ομάδες αποτελούνται συνήθως από 4-5 μέλη.
Η ανάθεση εξειδικευμένων εργασιών γίνεται στα πλαίσια των αρχικών ομάδων με φύλλα εργασίας ή αρίθμηση των μελών και των ρόλων τους.
Στις ομάδες ειδικών οι μαθητές με τον ίδιο ρόλο συζητούν, εμβαθύνουν και αποφασίζουν για τον τρόπο παρουσίασης της εξειδικευμένης γνώσης που τους αναλογεί (π.χ. διαγράμματα, αφίσες, κείμενο, κλπ.).
Όταν επιστρέφουν στις αρχικές τους ομάδες περιμένουν τη σειρά τους για να διδάξουν τους συνεργάτες τους την εξειδικευμένη γνώση που τους αναλογεί.
Καλό είναι τα υπόλοιπα μέλη να κρατούν σημειώσεις και να καταγράφουν τυχόν απορίες και ερωτήσεις για εμβάθυνση.
Η νέα γνώση μπορεί να ενταχθεί σε ένα χάρτη με τη νέα πληροφορία.
Τέλος, το συνολικό μαθησιακό αντικείμενο παρουσιάζεται μπροστά σε όλη την τάξη από τις αρχικές ομάδες και ακολουθεί συνολική επισκόπηση και ατομική αξιολόγηση.
Η στρατηγική αυτή μπορεί να βρει εφαρμογή στην συγκέντρωση πηγών και υλικού από βιβλιοθήκες πάνω σε ένα πολύπτυχο θέμα.
Είναι χρήσιμο ο εκπαιδευτικός να δίνει στις ομάδες ειδικών ένα πλαίσιο έρευνας και αναζήτησης πληροφοριών, ώστε οι ομάδες αυτές να καταλήγουν στα ίδια περίπου αποτελέσματα.
Οι ομάδες μπορούν να αξιολογηθούν τόσο από τη συνολική παρουσίαση, όσο και από την ατομική επίδοση των μελών τους. Αλλά και τα ίδια τα μέλη των ομάδων μπορούν να διαπιστώσουν αν επιτεύχθηκαν στόχοι, όπως η ενεργητική ακρόαση, η διατύπωση διευκρινιστικών ερωτήσεων, η υποστήριξη στα πλαίσια των ομάδων κλπ.
Πρόκειται για μια συνεργατική μέθοδο διδασκαλίας στην οποία μέσα από ποικίλες διερευνητικές δραστηριότητες προωθείται η ανάπτυξη της ενσυναίσθησης και της ανοχής. Βασικός σκοπός της μεθόδου είναι η ανάπτυξη της ενσυναίσθησης και της ανοχής: μαθαίνω να αναγνωρίζω και να σέβομαι τις διαφορές των άλλων, να αντιλαμβάνομαι τα συναισθήματα των άλλων, να ακούω προσεχτικά τους άλλους για να μάθω (Aronson& Patnoe2011). Ο προσανατολισμός του μαθήματος είναι η καλλιέργεια της ανάγκης, «να αλληλεπιδρώ με τους συμμαθητές μου για να μάθω.
Η φιλοσοφία πίσω από τη μέθοδο jigsaw είναι η εξής: όπως ακριβώς στα παζλ jigsaw κάθε κομμάτι είναι απαραίτητο, έτσι και το κομμάτι κάθε μαθητή είναι απαραίτητο για την ολοκλήρωση και πλήρη κατανόηση του τελικού προϊόντος. Εφόσον κάθε κομμάτι του μαθητή είναι σημαντικό αυτό σημαίνει πως και κάθε μαθητής είναι σημαντικός (Aronson, 2000). Η μέθοδος jigsaw μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί και για να καλύψει ένα μεγάλο μέρος του υλικού γρήγορα, να συστήσει στους μαθητές διαφορετικές απόψεις σχετικά με κάποιο θέμα, να ανοίξει θέματα και να αυξήσει το ενδιαφέρον καθώς επίσης και σαν στρατηγική διερεύνησης. Είναι μια μέθοδος που έχει σχεδιαστεί για να θέσει τους μαθητές σε πλήρη αλληλεξάρτηση. Σε κάθε μαθητή παρέχεται μόνο ένα μέρος του υλικού προς μάθηση, αλλά ο μαθητής αξιολογείται για το πώς γνωρίζει ολόκληρο το υλικό. Έτσι οι μαθητές ανταλλάσσουν πληροφορίες προκειμένου να ολοκληρωθεί η μάθησή τους σε ολόκληρο το μαθησιακό υλικό.
Διάγραμμα υλοποίησης της μεθόδου jigsaw

Στο διδακτικό–μαθησιακό περιβάλλον της μεθόδου jigsaw, εφόσον οι μαθητές, από το πρώτο κιόλας στάδιο του μαθήματος, αναλαμβάνουν να ελέγχουν μόνοι τη δράση τους για την επίτευξη των μαθησιακών τους στόχων, η αυτορρυθμιζόμενη μάθηση είναι χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης μεθόδου (Κωσταρίδου-Ευκλείδη 2005)Μαθησιακό περιβάλλον της μεθόδου jigsaw
Στο αρχικό στάδιο ο συντονιστής αναλαμβάνει την ευθύνη για τον σαφή προσδιορισμό των δράσεων και του
Στο επόμενο στάδιο, οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν τον τρόπο με τον οποίο θα επεξεργαστούν το περιεχόμενο της πληροφορίας και τα πειράματα με βάση τις προτιμήσεις τους, το ακαδημαϊκό τους επίπεδο, καθώς και το μαθησιακό τους προφίλ. κοινού στόχου
Ειδικότερα, στο γνωστικό αντικείμενο των Φυσικών Επιστημών και της Τεχνολογίας, στο δεύτερο στάδιο, οι μαθητές εμπλέκονται σε διαδικασίες επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας (Χαλκιά 2010, Σπύρτου κ.ά. 2011
Στο δεύτερο στάδιο ,ο κάθε μαθητής της ομάδας ειδίκευσης καλείται να παρέχει βοήθεια στους άλλους, π.χ. να λύσει απορίες τους και τυχόν διαφωνίες, να δώσει διευκρινίσεις, ιδέες και προτάσεις για να προετοιμαστούν όλοι, όσο το δυνατόν καλύτερα, ως δάσκαλοι των συμμαθητών τους. Επομένως, στο στάδιο αυτό, οι μαθητές νιώθουν αλληλέγγυοι μεταξύ τους, γιατί νοιάζεται ο ένας για το πρόβλημα του άλλου: να προετοιμάσει τη «διδασκαλία» του (Κορδάκη&Σιέμπος 2010).
Στο τρίτο στάδιο, στην ομάδα σύνθεσης, προσπαθούν να κατανοήσουν συνολικά το πρόβλημα συνθέτοντας τις διαφορετικές γνώσεις που απέκτησαν στην ομάδα ειδίκευσης. Ο εκπαιδευτικός καλείται να προσφέρει ποικίλες δυνατότητες στους μαθητές από τις οποίες θα επιλέξουν για να προετοιμάσουν και να παρουσιάσουν τις γνώσεις που απέκτησαν στην ολομέλεια της τάξης ή σε ένα ευρύτερο κοινωνικό σύνολο π.χ. στους γονείς, σε πολίτες της περιοχής στην οποία βρίσκεται το σχολείο κ.λπ. (Αργυρόπουλος 2013)
Έτσι, οι μαθητές ανάλογα με τις κλίσεις και το ταλέντο τους, είναι δυνατόν να επιλέξουν τη δημιουργία μιας αφίσας (π.χ. για τη ανάδειξη των κυριότερων θεμάτων που εκτιμούν ότι μελέτησαν), μιας προφορικής ή γραπτής ανακοίνωσης (π.χ. ενημερωτικό φυλλάδιο για ένα επιστημονικό πρόβλημα), να χρησιμοποιήσουν ΤΠΕ ,καθώς και ηλεκτρονικό υλικό, π.χ. μαγνητοφωνημένους ήχους, φωτογραφίες πειραματικών δραστηριοτήτων, βιντεοσκοπημένα φαινόμενα (Aronson & Patnoe2011, Σπύρτου κ.ά. 2011).
Αξιολόγηση της συγκεκριμένης διδακτικής πρότασης πραγματοποιήθηκε σε τρεις άξονες: α) της προσλαμβάνουσας γνώσης, β) της στάσης των μαθητών απέναντι στη συνεργατική μάθηση και γ) της επίδρασης που ενδεχομένως έχει η μέθοδος jigsaw στις σχέσεις μεταξύ των μαθητών. Για τους δύο πρώτους άξονες χρησιμοποιήθηκε ένα ερωτηματολόγιο και για τον τρίτο άξονα κοινωνιομετρικό τεστ (Άννα Σπύρτου & Χριστίνα Ανδρέου)
Η πρώτη μέτρηση έγινε μία βδομάδα πριν τη διδακτική παρέμβαση και η δεύτερη 2 μήνες μετά την ολοκλήρωσή της
Η συγκεκριμένη πρόταση εφαρμόστηκε σε εβδομήντα δύο (72) μαθητές. Δεκαεπτά (17) προέρχονταν από ένα τμήμα της ΣΤ ́τάξης ενός Διαπολιτισμικού Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, από τους οποίους οι εννέα (9) ήταν αλλοδαποί και πενήντα πέντε (55) από δύο τμήματα της ΣΤ ́τάξης ιδιωτικού δημοτικού σχολείου στην Αθήνα, όλοι από οικογένειες ημεδαπών
Τα αποτελέσματα που προέκυψαν σηματοδοτούν τα ακόλουθα συμπεράσματα:
• Θετικά μπορούν να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα ως προς τον πρώτο άξονα, καθώς δύο μήνες μετά τη διδακτική παρέμβαση ένα ικανοποιητικό ποσοστό των μαθητών απάντησε σωστά επί των αντικειμένων που διερεύνησαν
• Ως προς τον δεύτερο άξονα, το ποσοστό (90%) των μαθητών που προτιμά να μαθαίνει σε ομάδες είναι από την αρχή πολύ υψηλό. Μετά την εφαρμογή, το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο (94.4%) Οι απαντήσεις που δόθηκαν από τους μαθητές που άλλαξαν άποψη είναι χαρακτηριστικές της θετικής στάσης: «φτιάχνουμε καινούριες φιλίες», «μπορούμε να φτιάξουμε κάτι μεγαλύτερο και πιο ωραίο».
• Ως προς τον τρίτο άξονα, συγκρίνοντας τα αποτελέσματα των πινάκων του κοινωνιομετρικού τεστ πριν και μετά την παρέμβαση, διαπιστώνουμε ότι οι προτιμήσεις των μαθητών έμειναν στο σύνολό τους σταθερές. Μόνο επιμέρους αλλαγές αναγνωρίστηκαν, όπως η περίπτωση ενός μαθητή που φαίνεται να αλλάζει το σθένος των επιλογών του και να δίνει την πρώτη του ψήφο στη συντονίστρια της ομάδας σύνθεσης στην οποία συμμετείχε. Τα αποτελέσματα του τρίτου άξονα, φανερώνουν ότι η εφαρμογή της μεθόδου Jigsaw χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να επιφέρει θετικά αποτελέσματα στις υφιστάμενες σχέσεις μιας σχολικής τάξης
Τα αποτελέσματα της διδακτικής πρότασης Jigsaw είναι σε συμφωνία με τη βιβλιογραφία και στους τρεις άξονες. Ειδικότερα, όσον αφορά την προσδοκώμενη βελτίωση στις σχέσεις των μαθητών, αναδεικνύεται ότι είναι δυνατό να επιτευχθεί μόνο μετά από συστηματική εφαρμογή της εν λόγω μεθόδου (Aronson & Patnoe 2011). Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αποτελεί η εφαρμογή της σε δύο σχολεία της Αυστραλίας, ένα δημόσιο και ένα ιδιωτικό, όπου η καταγωγή των συμμετεχόντων ήταν Ασιατική, Ευρωπαϊκή ή Αβοριγινική (Walker & Crogan 1998). Η διδασκαλία υλοποιήθηκε σε 12 και 15 ώρες στο ιδιωτικό και δημόσιο σχολείο αντίστοιχα. Θετικά αποτελέσματα αναγνωρίστηκαν ως προς: (α) τη διάθεση των μαθητών να συνεργαστούν με περισσότερους μαθητές από ό,τι πριν την παρέμβαση, (β) τη διάθεση να συνεργαστούν με μαθητές διαφορετικής φυλετικής καταγωγής, (γ) τη μείωση της κοινωνικής απόστασης ανάμεσα σε μαθητές Ασιατικής και Ευρωπαϊκής καταγωγής.
Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η μέθοδος Jigsaw δεν επιτρέπει σε κανέναν μαθητή να κυριαρχεί στην ομάδα, αντίθετα η δομή της μεθόδου ενισχύει την αλληλεξάρτηση ανάμεσα στους μαθητές. Παράλληλα παρέχει μια αίσθηση αυτονομίας και υπευθυνότητας στους μαθητές και με κατάλληλη προετοιμασία από τους εκπαιδευτικούς οι μαθητές αντεπεξέρχονται στα καθήκοντά τους. Αυτή η «προσχεδιασμένη συνεργασία», διευκολύνει την αλληλεπίδραση ανάμεσα σε όλους τους μαθητές της τάξης, με συνέπεια να αναπτύσσεται αλληλοεκτίμηση μεταξύ τους ως συνεργάτες με κοινό στόχο.

Πηγές από το διαδίκτυο:

http://www.diapolis.auth.gr/epimorfotiko_uliko/index.php/2014-09-06-09-18-43/2014-09-06-09-29-21/26-a4-spyrtou?showall=1

http://blogs.sch.gr/billbas/2008/10/06/%CE%B7-%CE%BC%CE%AD%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82-jigsaw-%CF%80%CE%B1%CE%B6%CE%BB/

http://olc.spsd.sk.ca/DE/PD/instr/strats/jigsaw/index.html

http://digilib.lib.unipi.gr/dspace/bitstream/unipi/3803/1/Tsarava.pdf

Είμαι δασκάλα. Προς το παρόν υπηρετώ ως Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων της Δ/νσης Α/θμιας Εκπ/σης Αργολίδας. Μένω στο Ναύπλιο.

3 Comments

  1. Πράγματι, η επίσημη ομαδοσυνεργατική μάθηση δομείται, διευκολύνεται και παρακολουθείται από τον εκπαιδευτικό διαρκώς και χρησιμοποιείται στην εργασία για την επίτευξη των στόχων της ομάδας (π.χ. στην ολοκλήρωση μίας ενότητας). Κάθε εκπαιδευτικό υλικό ή ανάθεση εργασίας μπορεί να προσαρμοστεί σε αυτόν τον τύπο μάθησης. Οι ομάδες μπορούν να αποτελούνται από 2-6 άτομα και ποικίλουν ανάλογα με τη διάρκεια συζητήσεων που διαρκούν είτε λίγα λεπτά είτε μία ολόκληρη περίοδο. Οι τύποι στρατηγικών της επίσημης ομαδοσυνεργατικής μάθησης περιλαμβάνουν:
    -Την τεχνική Jigsaw (συνεργατικής συναρμολόγησης)
    -Ανάθεση εργασιών που εμπλέκουν την ομάδα στη λύση ενός προβλήματος και στην λήψη αποφάσεων
    -Εργαστήρια ή πειράματα
    -Ομότιμη επανεξέταση έργου (π.χ. επεξεργασία δοκιμίου)
    Έχοντας την εμπειρία και αναπτύσσοντας δεξιότητες από αυτό το είδος μάθησης, συχνά διευκολύνεται η άτυπη και η τυπική μάθηση. Οι δραστηριότητες Jigsaw είναι θαυμάσιες διότι ο μαθητής αναλαμβάνει το ρόλο του δασκάλου σε ένα θέμα που του δίνεται και είναι υπεύθυνος να διδάξει το συγκεκριμένο θέμα σε έναν συμμαθητή του. Η ιδέα είναι ότι αν οι μαθητές είναι σε θέση να διδάξουν κάτι, τότε έχουν ήδη μάθει το υλικό.

  2. Ενδιαφέρον το άρθρο σου Ελένη, θα σταθώ σε ένα δύο σημεία που νομίζω ο,τι παρουσιάζουν ενδιαφέρον:η εκπαιδευτική μέθοδος που μας περιέγραψες δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσουν οι μαθητές γνώσεις για το θέμα γρήγορα και σε μεγάλο εύρος. Δεν είναι μόνοι στην εκπαιδευτική διαδικασία και επιτυχγάνεται η συνεργατική μέθοδος διδασκαλίας. Βασικό στοιχείο είναι οτι οι μαθητές μπορούν να μεταφέρονται σε άλλη ομάδα όπου θα μπορούν να μεταφέρουν τη γνώση τους για ένα κομμάτι που κατέχουν καλά και οι άλλοι δε γνωρίζουν. Αυτό είναι στοιχείο που συμβάλλει στο χτίσιμο της αυτοπεποίθησής τους και τους καθιστά ενεργούς στη διαδικασία της μάθησης. Νομίζω οτι η μέθοδος αυτή μπορεί να εφαρμοστεί σε παιδιά μεγαλύτερων τάξεων και είναι ένας καλός τρόπος να αποδεικνύουν συνεχώς όσα έμαθαν.

Γράψτε απάντηση