You are here: Home » Χωρίς κατηγορία » MOOCS

MOOCS

MOOC (Massive Open Online Course)
Tα MOOC (Massive Open Online Courses) ή Μαζικά Ελεύθερα Διαδικτυακά Μαθήματα, ξεκίνησαν πειραματικά πριν από εφτά σχεδόν χρόνια (2008) και έκτοτε γνώρισαν διεθνώς μια τεράστια άνθηση και εξελίχθηκαν κερδίζοντας τόσο την προσοχή των μέσων ενημέρωσης όσο και των σπουδαιότερων ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Στις έρευνες που έχουν γίνει για την ενεργό συμμετοχή και εμπλοκή των φοιτητών στα παραδοσιακά online πανεπιστημιακά μαθήματα έχει ενδιαφέρον να προστεθεί η διερεύνηση της διάστασης αυτής , δηλαδή της συμμετοχής και παραμονής στα μαθήματα MOOCs, δηλ. της Μαζικής, μεγάλης συμμετοχής σε Online Ανοιχτά μαθήματα που προσφέρουν τα Πανεπιστήμια.
Έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ από τον αναπληρωτή καθηγητή Hew Khe Ροοη Hew, του Τμήματος Εκπαίδευσης στις Σπουδές Πληροφορικής και Τεχνολογίας με θέμα: «Ποιες στρατηγικές μπορούμε να μάθουμε από τρία υψηλής βαθμολογίας MOOCS». Η έρευνά του επικεντρώνεται κυρίως στην τεχνολογία μάθησης , την ηλεκτρονική μάθηση ,και διερευνά τα κίνητρα εμπλοκής σε κοινότητες απευθείας σύνδεσης και ανταλλαγής γνώσεων .
Σε αυτή την έρευνα μελετώνται οι περιπτώσεις τριών κορυφαίων MOOCs στους κλάδους των γλωσσών προγραμματισμού, λογοτεχνίας, των τεχνών και του σχεδιασμού για την διερεύνηση αυτών των ερωτημάτων.
Χρησιμοποιήθηκαν μεικτές μέθοδοι προσέγγισης που συνδυάζουν τη συμμετοχική παρατήρηση με την ανάλυση του προβληματισμού δεδομένων από 965 συμμετέχοντες Φυσικά, αυτό η έρευνα επιδιώκει να κατανοήσουμε τους παράγοντες πίσω από τη δημοτικότητα αυτών των MOOCs.
Βρέθηκαν πέντε παράγοντες. Αυτοί περιλαμβάνουν τα ακόλουθα σύμφωνα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους: (1) το κεντρικό πρόβλημα μάθησης με σαφείς εκθέσεις, (2) το βαθμό της προσβασιμότητας και του πάθους του εκπαιδευτή (3) την ενεργητική μάθηση, (4) την αλληλεπίδραση με τους ομοίους, και (5) τους χρήσιμους πόρους που αξιοποιούνται στην πορεία.
Έτσι λοιπόν συγκεκριμένες στρατηγικές σχεδιασμού που αφορούν κάθε έναν παράγοντα συζητούνται περαιτέρω στην συγκεκριμένη έρευνα. Οι στρατηγικές αυτές μπορούν να παρέχουν χρήσιμες κατευθύνσεις για εκπαιδευτές και είναι ένα αξιόλογη υλικό για περαιτέρω πειραματική επαλήθευση.
Αυτή η έρευνα έρχεται να φωτίσει επιπλέον στοιχεία για τα Moocs που δεν έχουν προσεγγισθεί αρκετά σε αυτά που είναι ήδη πιο γνωστά όπως:
•Τα Massive Open Online Μαθήματα (MOOCs) είναι όλο και πιο δημοφιλή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση
•Η Διδασκαλία απευθύνεται σε χιλιάδες φοιτητές και η προσπάθεια να εμπλακείς μαζί τους δεν είναι ένα εύκολο έργο.
• Υπάρχουν κάποια MOOCs που είναι λαμβάνουν υψηλότερη βαθμολογία από τους φοιτητές από άλλα MOOCs.
Τι προσθέτει αυτή η έρευνα:
• Ένα μοντέλο παρουσίασης της δέσμευσης των σπουδαστών που οργανώνεται γύρω από τη θεωρία της Αυτοδιάθεσης και των Κίνητρων.
• Τα αποτελέσματα προτείνουν πέντε βασικούς παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από τους συμμετέχοντες και αφορά στο πώς αντιλαμβάνονται την ικανότητα των MOOCs να προωθήσουν μια συναρπαστική online εμπειρία εκμάθησης.
• Αυτή η μελέτη σκιαγραφεί τις συγκεκριμένες στρατηγικές σχεδιασμού που θα μπορούσαν να εμπλέξουν τους μαθητές σε υψηλής βαθμολόγησης MOOCs.
Επίσης σκιαγραφεί τις επιπτώσεις γενικότερα στο εκπαιδευτικό σχεδιασμό και στην εκπαιδευτική πολιτική.
• Η Δέσμευση προωθείται όταν η μάθηση επιτυγχάνεται μέσα από επίλυση προβλήματος και υποστηρίζεται με απλές και κατανοητές εξηγήσεις των διαδικασιών ή των εννοιών.
• Η Δέσμευση προωθείται όταν το προσωπικό του μαθήματος είναι προσβάσιμο και δείχνει πάθος στη διδασκαλία του μαθήματος.
• Η Δέσμευση προωθείται όταν τονίζεται και υποστηρίζεται η ενεργητική μάθηση.
• Η Δέσμευση προωθείται όταν η αλληλεπίδραση με τους ομοίους προωθείται και οι πόροι του μαθήματος χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των διαφόρων μαθησιακών προτιμήσεων των συμμετεχόντων.
Παρά το γεγονός ότι υπήρξε πρόσβαση σε δωρεάν μαθήματα στο διαδίκτυο για πολλά χρόνια, μόλις πρόσφατα υπήρξε μια μεγάλη ανανέωση του ενδιαφέροντος μεταξύ πολλών εκπαιδευτικών και μαθητών σε όλο τον κόσμο, λόγω με της έλευση των Massive Open Online Μαθήματα, ή MOOCs για συντομία. Οι εγγραφές στα MOOCs τείνουν να είναι υψηλές, συνήθως ανέρχονται μέσα σε μερικές χιλιάδες συμμετέχοντες.MOOCs προσφέρονται σήμερα από κάθε κολέγιο και πανεπιστήμιο που βρίσκεται στην κορυφή των εθνικών κατατάξεων των πανεπιστημίων των ΗΠΑ (McMinn, 2013). Αυτό που ξεκίνησε ως μια τάση των ΗΠΑ έχει περάσει στο διεθνές εκπαιδευτικό πεδίο και πολλά πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο έχουν ήδη προσφέρει ή σχεδιάζουν να προσφέρουν MOOCs (Whitehead, 2014).
Μόλις από τον Ιανουάριο του 2014 μέχρι τον Ιούνιο του2014, υπήρξε μια αύξηση της τάξης του 91% του αριθμού των MOOCs που προσφέρονται διεθνώς. Στις 17 του Ιουνίου του 2014, περισσότερα από 2.620 MOOCs, προσφέρονταν από πανεπιστήμια και οργανισμούς σε όλο τον κόσμο. Ορισμένοι ειδήμονες πιστεύουν τα MOOCs εξυπηρετούν ένα ευγενή σκοπό, επειδή αντιπροσωπεύουν το απόλυτο εκδημοκρατισμό της εκπαίδευσης, κάνοντας εκπαίδευση προσιτή σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους (Jacobs,Το 2013), ενώ άλλες αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό την ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται από MOOCs και τις πιθανές επιζήμιες συνέπειες (Kolowich, 2013). Παρ ‘όλα αυτά, κατά τη συζήτηση MOOCs, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι κανείς δεν μπορεί απλά να προβεί σε γενικεύσεις για τα MOOCs με χαρακτηρισμούς όπως «όλα καλά» ή «όλα τα κακά» (Μπαλί,Το 2014). Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι τα MOOCs δεν πρόκειται να καταστήσουν το ρόλο των εκπαιδευτικών παρωχημένο (π.χ., Cooper &Sahami, 2013) και ότι τα MOOCs είναι, τουλάχιστον για τώρα, μια άλλη πηγή μάθησης αν και πολύ πιο διαδραστική, μέσω της πλατφόρμας διανομής περιεχομένου, σε σύγκριση με ένα παραδοσιακό τυπωμένο βιβλίο (Krause, 2013).
Πράγματι, προσφέρονται πολλά MOOCs για να επιλέξουν οι μαθητές ή οι εκπαιδευτικοί. Ωστόσο, κάθε Mooc δε γίνεται το ίδιο αποδεκτό από τους φοιτητές που εγγράφονται σε αυτά σε κάποιες χώρες. Ενώ κάποια από αυτά τα MOOCs, τυγχάνουν πιο θερμής υποδοχής από τους φοιτητές σε άλλες χώρες. Γεννάται το ερώτημα: Τι είναι αυτό που κάνει αυτά τα MOOCs ευνοϊκής υποδοχής σε κάποιους, αλλά όχι σε άλλους;
Συγκεκριμένα, ο παράγοντας του σχεδιασμού, εκτιμάται ως σημαντικό χαρακτηριστικό από τους συμμετέχοντες όσον αφορά την αντίληψη της ικανότητας των MOOCs να προωθήσει μια συναρπαστική online εμπειρία εκμάθησης
Στην ηλεκτρονική μάθηση, καθώς και άλλα είδη μάθησης, η εμπλοκή των φοιτητών θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση για την εκμάθηση (Guo, Kim & Rubin, 2014). Προηγούμενες μελέτες σε περιβάλλοντα μάθησης πρόσωπο-με-πρόσωπο έχουν δείξει ότι η δέσμευση σπουδαστών έχει τόσο βραχυπρόθεσμες όσο και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στους φοιτητές (Lam, Wong, Yang & Liu, 2012). Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο, τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η φοιτητική εμπλοκή είναι προγνωστική των βαθμών και της συμπεριφοράς στο σχολείο (Hill & Werner, 2006? Lam et al, 2012?Marks, 2000? Skinner & Belmont, 1993? Voelkl, 1997). Σε μακροπρόθεσμη βάση, η συμμετοχή των φοιτητών μπορεί να συνδεθεί με την επιμέρους ακαδημαϊκή επίδοση, αυτοεκτίμηση και κοινωνικά κατάλληλη συμπεριφορά.
(Hawkins, Gou, Χιλ, Battin-Pearson & Abbott, 2001? 2001; Maddox & Prinz, 2003).
Στο πλαίσιο των MOOCs, η πρόκληση της συμμετοχής φοιτητών γίνεται πολύ πιο δύσκολη λόγω του μεγάλου και ποικίλου φοιτητικού σώματος. Υπάρχουν, βέβαια, μαθητές που βρίσκουν ένα Mooc να εμπλακούν ή να ικανοποιηθούν από αυτό, λόγω προσωπικών συμφερόντων ή από περιέργεια για το θέμα ή το αντικείμενο, ή γιατί βλέπουν σε αυτό εξωγενείς παράγοντες όπως την απόκτηση ενός πιστοποιητικού Mooc ή την απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων για πιθανή επαγγελματική βελτίωση (π.χ., Agarwal, 2012? Allon, 2012; Breslowet al, 2013). Υπάρχουν επίσης φοιτητές, που έχουν απλά εμμονή με τα MOOCs και αποδέχονται τις δραστηριότητες που σχετίζονται με τα MOOCs όπως προβολή βίντεο, διαλέξεις, κ.τ.λ. ως χόμπι (Young,2013).
Αλλά υπάρχουν άραγε άλλες πιθανές αιτίες; Περισσότερο από την εξέταση μεμονωμένων ατομικών παραγόντων των φοιτητών, η μελέτη αυτή ενδιαφέρεται να αποκαλύψει ποιοι συγκεκριμένοι παράγοντες που σχετίζονται με το σχεδιασμό Mooc, την χρήση των πόρων του μαθήματος ή του ατόμου του εκπαιδευτή μπορεί να συνέβαλαν στην εμπλοκή των φοιτητών σε ένα ανοιχτό online μάθημα.
Η παραδοχή αυτής της εργασίας είναι ότι υπάρχει μια σειρά από παράγοντες σχεδιασμού που μπορεί να είναι βρέθηκαν σε καλής αποδοχής MOOCs, και αν και οι συγκεκριμένες στρατηγικές που χρησιμοποιήθηκαν για να πραγματοποιηθούν αυτοί οι παράγοντες μπορεί να διαφέρουν μεταξύ των μαθημάτων, αυτοί καθ΄αυτοί οι παράγοντες είναι αναγκαίοι για την προώθηση της εμπλοκής των φοιτητών.
Η κατανόηση αυτών των παραγόντων σχεδιασμού και των στρατηγικών θα μπορούσαν να παράσχουν πρακτικές προτάσεις στους εκπαιδευτικούς που ενδιαφέρονται για την εμπλοκή των μαθητών τους σε άλλα online, ή μεικτά ή ακόμα και πρόσωπο με πρόσωπο μαθήματα (EDUCAUSE, 2013). Εν τέλει αναμένεται ότι οι παράγοντες και οι στρατηγικές που παρουσιάζονται θα μπορούσαν ενδεχομένως να προσφέρουν λύσεις διαφορετικά θα μπορούσε να έχουν αγνοηθεί.
Σε αυτή την έρευνα επιλέχθηκαν τρία από τα MOOCs με τις υψηλότερες βαθμολογίες από το σύνολο του διαθέσιμου σώματος της εκμάθησης γλωσσών προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών (n = 853), επίσης των μαθημάτων λογοτεχνίας (n = 84) καθώς και των μαθημάτων τέχνης και σχεδιασμού (n = 180), που αναφέρονται στις συνομιλίες των μαθημάτων και επίσης σε μια ανοιχτή δημόσια κριτική των Moocs στην ιστοσελίδα αξιολόγησης (http: //coursetalk.org/) στις 15 Μαΐου, 2014.
Πώς μπορούμε να κατανοήσουμε τους παράγοντες πίσω από τη δημοτικότητα αυτών των MOOCs;
Ο συγγραφέας του άρθρου χρησιμοποιώντας την εμπειρία του ως παρατηρητής που συμμετείχε στην έρευνα γύρω από τα τρία αυτά MOOCs, περιγράφει πρώτα τα δομικά χαρακτηριστικά των μαθημάτων, όπως οι πόροι που χρησιμοποιούν στην εξέλιξη των μαθημάτων. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στα ευρήματα που βασίζονται σε αναλύσεις των δεδομένων του αναστοχασμού από 965 συμμετέχοντες στο μάθημα επιχειρείται η ανάδειξη των συγκεκριμένων παραγόντων που σχετίζονται με το σχεδιασμό των MOOCs, τη χρήση των πόρων και φυσικά των χαρακτηριστικών των εκπαιδευτών που θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε ένα ανοιχτό και σε απευθείας σύνδεση μάθημα. Σε αυτή τη μελέτη, τα στοιχεία του αναστοχασμού των συμμετεχόντων θεωρήθηκαν
ως μια κατάλληλη πηγή δεδομένων, διότι οι λόγοι για τους οποίους ένα άτομο θα μπορούσε να εμπλακεί δεν θα μπορούσαν πραγματικά να παρατηρηθούν.
Με βάση αυτές τις ποιοτικές τις ιδέες και την ανάλυση των υλικών των μαθημάτων, πέντε παράγοντες βρέθηκαν με σειρά σημαντικότητας από τη μεγαλύτερη προς τη μικρότερη: (1) Επίλυση προβλήματος ως κέντρο της μάθησης με σαφείς εκθέσεις, (2) εκπαιδευτή της προσβασιμότητα και πάθος του εκπαιδευτή, (3) ενεργητική μάθηση, (4) αλληλεπίδραση με τους ομοίους, και (5) χρησιμοποίηση των κατάλληλων πόρων.
Η συλλογή και η ανάλυση των δεδομένων των συμμετεχόντων για να κατανοήσουμε τους λόγους γύρω από τις αντιλήψεις ενός ατόμου που εμπλέκεται σε ένα μάθημα, πραγματοποιήθηκε με ποιοτική μελέτη η οποία χρησιμοποίησε τα διαθέσιμα στο κοινό σχόλια που δημοσιεύονται στο course talk από τους συμμετέχοντες, οι οποίοι έχουν ολοκληρώσει τα μαθήματα, ή από αυτούς που επί του παρόντος τη συμμετέχουν, καθώς και εκείνων που εν μέρει έχουν ολοκληρώσει ή έχει εγκαταλείψει. Οι κατευθυντήριες ερωτήσεις που παρέχονται για να βοηθήσουν τους συμμετέχοντες ώστε να δώσουν τις παρατηρήσεις τουςπεριστρέφονται γύρω από τους θεματικούς άξονες: (1) της εμπειρία τους σε σχέση με το θέμα , (2) της σύγκρισης με άλλα μαθήματα , και (3) των σημείων που τους άρεσαν / δεν τους άρεσαν σε σχέση με το μάθημα; Αναλύθηκαν τα διαθέσιμα σχόλια από ένα σύνολο 965 συμμετεχόντων. Από αυτά τα 965 συμμετέχοντες, 908 δήλωσαν ότι ολοκλήρωσαν τουλάχιστον ένα από τα MOOCs, 53 παίρνουν τώρα το μάθημα, και 14 μερικώς έχουν ολοκληρώσει ή έχουνεγκαταλείψει. Το Σχόλιο κάθε συμμετέχοντα αναλύθηκε χρησιμοποιώντας την επαγωγική επαναληπτική μέθοδο κωδικοποίησης για να αναδείξει κοινά θέματα που θα προκύψει από τα στοιχεία (Corbin & Strauss,2007).
Στην εργασία στη συνέχεια δίνεται έμφαση και στο ρόλο της έννοιας της δέσμευσης των σπουδαστών και στη θεωρία της αυτοδιάθεσης και του κινήτρου(SDT) θα συζητηθούν. Σε προηγούμενες σχετικές εργασίες για την εμπλοκή των φοιτητών στην online μαθήματα και MOOCs σε ειδικότερα. Επίσης έχουν αποτυπωθεί μεθοδολογικά τα χαρακτηριστικά των τριών υψηλής βαθμολογίας MOOC, καθώς και το πώς τα δεδομένα του αναστοχασμού των συμμετεχόντων ελήφθησαν και αναλύθηκαν. Η δέσμευση σπουδαστών θεωρείται από πολλούς εκπαιδευτικούς να είναι μια σημαντική πτυχή της διδασκαλίας και εκμάθηση πλαίσιο, διότι μπορεί να επηρεάσει τη διατήρηση, τη μάθηση, τη δοκιμή επίτευγμα βαθμολογίες των μαθητών και αποφοίτησης (Appleton, Christenson & Furlong, 2008? Fredricks, Blumenfeld and Paris, 2004).
Όντας μια αφηρημένη δομή, η δέσμευση σπουδαστών έχει οριστεί με διάφορους τρόπους. Παρά τους διαφορετικούς ορισμούς, οι μελετητές έχουν σε μεγάλο βαθμό εντοπίσει την εμπλοκή των σπουδαστών ως κατασκεύασμα που περιέχει τρεις συνιστώσες: την εμπλοκή της συμπεριφοράς, τη συναισθηματική εμπλοκή και τη γνωστική εμπλοκή (Fredricks et al, 2004).
Η έννοια της συμπεριφοράς ή και της σωματικής δέσμευσης περιλαμβάνει την ιδέα της συμμετοχής σε μια δραστηριότητα όπου ο φοιτητής αναλαμβάνει να ολοκληρώσει μια εργασία, ή για να παρακολουθήσει μαθήματα. Η Συναισθηματική δέσμευση αναφέρεται σε
συναισθηματικές αντιδράσεις των μαθητών ή στα αισθήματα απέναντι στους δασκάλους και τους τους συνομηλίκους κατά τη διάρκεια της μάθησης, ενώ η γνωστική εμπλοκή αναφέρεται στην κάθε επιμέρους εργασία σκέψης που ένας μαθητής χρησιμοποιεί, ενώ επιχειρεί
μια δραστηριότητα (Helme & Clarke, 1998). Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι, στην πραγματικότητα, αυτές οι τρεις συνιστώσες είναι δυναμικά αλληλένδετες μέσα από το άτομο και δεν είναι απομονωμένες διεργασίες (Fredricks et al, 2004).
Η μακροπρόθεσμη δέσμευση επίσης μερικές φορές χρησιμοποιείται εναλλακτικά με κίνητρα. Ωστόσο, οι όροι μπορούν να διακριθούν. Η δέσμευση σπουδαστών μπορεί να θεωρηθεί ως το παρατηρήσιμο μέρος ή η εκδήλωση ενδιαφέροντος (Reeve, 2012), ενώ το κίνητρο μπορεί να θεωρηθεί ως το «γιατί» δηλ.την αιτία πίσω από μια δεδομένη σωματική, συναισθηματική ή γνωστική ανταπόκριση (Darr, 2012). Αλλά τί παρακινεί ένα άτομο να ενεργήσει; Με βάση τις αρχές της SDT, όλα τα άτομα ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας ή
πολιτισμού έχουν τρεις βασικές ψυχολογικές ανάγκες που τους υποκινούν στην ανάληψη ή μη ανάληψη δράσης: Οι ανάγκες για αυτονομία για συγγένεια και για την ανάληψη ευθυνών – αρμοδιοτήτων(Deci & Ryan, 1985).
Η Αυτονομία αναφέρεται στην ανάγκη για ελευθερία ή της αντιληπτής επιλογής για δράση Η ανάγκη για αυτονομία αποτελεί την κινητήρια βάση για την εμπλοκή της συμπεριφοράς των μαθητών γιατί ένα άτομο μπορεί να επιλέξει να συμμετάσχει ή να μην συμμετάσχει σε μια δραστηριότητα (Skinner,Furrer, Marchand & Kindermann, 2008). Τα άτομα πρέπει να αισθάνονται ότι ενεργούν αυτοβούλως και οικειοθελώς όταν συμμετέχουν σε μια δραστηριότητα, αντί να εξαναγκάζονται να κάνουν κάτι. Ωστόσο, η έννοια της αυτονομίας δεν σημαίνει ότι η καθοδήγηση από μια αρχή
δεν χρειάζεται καθόλου. Για μερικά άτομα, η αυτονομία στον τρόπο μάθησης μπορεί να αποδειχθεί όλεθρος, δεδομένου ότι δεν μπορούν να γνωρίζουν πώς να προχωρήσουν στην εκμάθηση ενός θέματος. Μπορεί να είναι η περίπτωση που η αυτονομία του μαθητή επιτυγχάνεται καλύτερα όταν μεταξύ άλλων, ο δάσκαλος λειτουργεί ως σύμβουλος ή έναν εκπαιδευτικός πόρος (Θανασούλας, 2000). Η Αυτονομία παρέχει επίσης μια κινητήρια βάση για συναισθηματική εμπλοκή, διότι είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι η αίσθηση της ψυχολογικής ελευθερίας στις δραστηριοτήτες του εκπαιδευτικού προγράμματος θα αναμένεται να οδηγήσει σε θετικά συναισθήματα των φοιτητών προς την ίδια πορεία (Skinner et al, 2008).
Σχετικά γίνεται αναφορά στην ανάγκη σύνδεσης ενός ατόμου με άλλα άτομα όπως με τους συμμαθητές και τον εκπαιδευτή. Αυτό μπορεί να προβλέψει τα επίπεδα της συναισθηματικής εμπλοκής των μαθητών. Συχνές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των φοιτητών και των μαθητών ή των φοιτητών και του εκπαιδευτή θα μπορούσε να οδηγήσουν σε περισσότερο
θετικά συναισθήματα (π.χ., ισχυρότερη συναισθηματική εμπλοκή) προς την πορεία και τη μάθηση. Το επίπεδο αλληλεπιδράσεων μπορεί να επηρεαστεί από το βαθμό εξοικείωσης των φοιτητών του ενός με τον άλλο ή με τον εκπαιδευτή (Cheung, Hew & Ng, 2008). Οι μαθητές έχουν την τάση να αλληλεπιδρούν περισσότερο με άλλους ανθρώπους
με τους οποίους είναι εξοικειωμένοι. Αυτός ο βαθμός οικειότητας μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο στα μαθήματα με μεγάλο τον αριθμό των σπουδαστών, διότι είναι δύσκολο να γνωρίσουν άλλους ανθρώπους πιο στενά στην τάξη.
Ως εκ τούτου, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε λιγότερες αλληλεπιδράσεις των φοιτητών και τελικά σε ασθενέστερη συναισθηματική δέσμευση κατά την πορεία.
Η ανάληψη ευθύνη – αρμοδιότητα αναφέρεται στην ανάγκη για ένα άτομο να έχει τον έλεγχο στις επιδιώξεις ή στη μάθηση (Helme & Clarke,1998), ως εκ τούτου, μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ένας κρίσιμος παράγοντας κίνητρο για τη γνωστική εμπλοκή μαθητών. Η Αρμοδιότητα παρέχει επίσης μια κινητήρια βάση για τη συμπεριφορά και τη συναισθηματική εμπλοκή
επειδή είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι η αίσθηση της δεξιοτεχνίας για το θέμα που μελετάται θα ενθαρρύνει τον εκπαιδευόμενο για να συμμετάσχει περαιτέρω στις δραστηριότητες μαθημάτων, καθώς και σε θετικά συναισθήματα σχετικά με την πορεία.
Ένα πλεονέκτημα της μεθοδολογίας της έρευνας όπου οι αξιολογήσεις των φοιτητών θα μπορούσε από τη μια μεριά να είναι υποκειμενικές, όμως η παροχή αξιολογήσεων από ένα τόσο ευρύ φάσμα πληροφοριοδοτών θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως μια μορφή του τριγωνισμού δεδομένων (Shenton, 2004) για να παράσχει αποδεικτικά στοιχεία ότι η πρώτη σειρά κατάταξης είναι πράγματι και πιο δημοφιλής στους φοιτητές σε σύγκριση με τα MOOCs της δεύτερης ή τρίτης σειράς κατάταξης.
Για παράδειγμα, η πιο υψηλή βαθμολογία ήταν στο μάθημα της λογοτεχνίας: «Μοντέρνας και Σύγχρονης Αμερικανικής Ποίησης » του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια (από ένα σύνολο 84 μαθημάτων), η οποία πέτυχε 5 αξιολογήσεις αστέρων όσον αφορά την ποιότητα και συγκέντρωσε 166 κριτικές από 201 εγγεγραμμένους φοιτητές (Corbin & Strauss,2007).
Ενώ σε όλα τα MOOCS στην Περιγραφή του μαθήματος παρουσιάζεται ο σκοπός και η διαδικασία του σχεδιασμού επικεντρωμένου στη μέθοδο επίλυσης προβλήματος για την αντιμετώπιση των ζητημάτων του πραγματικού κόσμου. Γίνεται αναφορά (1) στην διάρκεια ολόκληρης της πορείας, (2) στην αναμενόμενη ώρα του φόρτου εργασίας ανά εβδομάδα (π.χ., 5-9 ώρες / εβδομάδα),(3) στην ειδικές συνιστώμενες προϋποθέσεις για την πορεία (εάν υπάρχει), (4) Το πρόγραμμα των μαθημάτων (π.χ., για το συγκεκριμένο θέμα για μια συγκεκριμένη εβδομάδα), (5) προτεινόμενη λίστα αναγνωσμάτων, και (6) στη μορφή και σε πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα διεξαχθεί η πορεία, το είδος των αξιολογήσεων και οι προθεσμίες τους.
Οι υψηλότερες αναλογίες σχόλια για την προσβασιμότητα και το πάθος του εκπαιδευτή , και την αλληλεπίδραση από ομοτίμους παράγοντες αναφέρθηκαν στο Mooc για την Ποίηση σε σχέση με τα MOOCS της Γλώσσας Προγραμματισμού και της Τέχνης και του Σχεδιασμού. Αυτό πιθανόν να οφείλεται στη χρήση των ζωντανών webcasts που χρησιμοποιούνται στην Ποίηση Mooc που επέτρεψε στους μαθητές να συμμετέχουν σε ζωντανές συζητήσεις με το προσωπικό κατά την πορεία μέσω τηλεφώνου , φόρουμ συζητήσεων ,Twitter ή στο Facebook . Ένα υψηλότερο ποσοστό του σχολίου που σχετίζονται με την ενεργό μάθηση με ανατροφοδότηση ήταν παράγοντας που αναφέρθηκε στο Mooc της Γλώσσας Προγραμματισμού, Python. Αυτό είναι πολύ πιθανό να οφείλεται στη συχνότερη χρήση του δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων 10 μίνι – έργων , πρακτικών ασκήσεων και τα καθήκονταων αυτο – αξιολόγησης σε σχέση με την ποίηση Mooc ( μόνο τέσσερα δοκίμια σε όλη την πορεία ) , και επτά αναθέσεις σχεδιασμού στον Σχεδιασμός Mooc .
Οι Φοιτητές, μετά την ολοκλήρωση του MOOC λαμβάνουν κοινοποίηση της ολοκλήρωσης που υπογράφεται από τον καθηγητή ή τους καθηγητές που διδάσκουν το μάθημα. Όλες οι δηλώσεις της ολοκλήρωσης παρέχεται δωρεάν χρέωση
Ωστόσο, οι φοιτητές στις Python and Design MOOCs μπορούσαν να επιλέξουν να εγγραφούν σε μία Επιλογή Track Υπογραφής κατά τη στιγμή της εγγραφής για ένα μικρό ποσό των US $ 49,00 για να κερδίσουν ένα επαληθεύσιμο πιστοποιητικό που εκδίδεται από το coursera και το συμμετέχον πανεπιστήμιο. Η επιλογή Υπογραφή Track προσπαθεί να εξαλείψει την εξαπάτηση με τη δημιουργία ενός προφίλ υπογραφής για κάθε μαθητής και να συνδέσει την ταυτότητα ενός σπουδαστή σε κάθε κομμάτι των μαθημάτων που έχει υποβάλει.
Μια πολλαπλή μέθοδος επίσης peer ομοτίμων αξιολόγησης χρησιμοποιήθηκε σε κάθε Mooc . Για παράδειγμα , κάθε μαθητής αξιολογεί το έργο πέντε συναδέλφων κάθε εβδομάδα . Πέντε μαθητές θα βαθμολογήσουν την εργασία του φοιτητή σε αντάλλαγμα . Η χρήση πολλαπλών peer-ομοτίμων εκτιμήσεων βοήθησε να αμβλυνθούν πιθανές διακύμανσεις στις αξιολογήσεις από ομοτίμους . Ωστόσο , η μέθοδος πολλαπλών peer- αξιολόγησεων δεν ήταν τέλεια .Υπήρχαν μερικοί μαθητές που εξέφρασαν τις απογοητεύσεις τους σχετικά με δύο σημαντικά θέματα : επιπόλαιες αξιολογήσεις από ομοτίμους, και παρανόηση σχετικά με την υποβληθείσα εργασία , η οποία οδήγησε σε χαμηλές αξιολογήσεις.
Μέχρι σήμερα, MOOCs μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο ευρείες ομάδες μαθημάτων, τα οποία είναι γνωστά ως xMOOCs και cMOOCs (Conole, το 2013, Daniel, 2012). Βασικά, xMOOCs ακολουθούν μια cognitivist-συμπεριφορικής προσέγγιση, και βασίζονται κυρίως στο βίντεο, φόρουμ συζητήσεων, πολλαπλής επιλογής κουίζ ή άλλους τύπους των αναθέσεων (Conole, 2013). Οι τρεις MOOCs εξετάστηκαν σε αυτή τη μελέτη μπορεί να χαρακτηρισθεί ως xMOOCs.
Ο ρόλος που διαδραμάτισε από τον εκπαιδευτή ενός xMOOC μοιάζει με ένα δάσκαλο (Rodriguez,2012
Άλλη μελέτης ήταν συνέβαλε να προσδιοριστούν οι παράγοντες που ενισχύουν την πρόθεση ενός ατόμου να συνεχίσει να χρησιμοποιεί MOOCs.
Βασίστηκε στα συστήματα πληροφοριών του μοντέλου προσδοκία-επιβεβαίωση που επιλέχθηκε για να δοκιμαστούν τα δεδομένα που συλλέγονται σε
μεγάλης κλίμακας μελέτη. Το μοντέλο της έρευνας εξήγησε ένα σημαντικό ποσοστό της διακύμανσης για την πρόθεσή του φοιτητή να συνεχίσει να χρησιμοποιεί MOOCs.
Ένα σημαντικό εύρημα αυτής της μελέτης είναι ότι η φήμη και η αντιληπτή διαφάνεια είναι οι δύο ισχυρότεροι προγνωστικοί παράγοντες για να εξηγήσει
τη πρόθεση συνέχιση της χρήσης των MOOCs. Αυτό το εύρημα είναι μοναδικό στα πλαίσια των ερευνών για τα MOOCs. Επίσης φάνηκε ότι η επιβεβαίωση των προσδοκιών των χρηστών είχε
τη μέγιστη επιρροή στην ικανοποίηση των χρηστών. Επιπλέον έρευνα που διερευνά τα κίνητρα των ατόμων που συμμετέχουν και
συνεχίζουν να χρησιμοποιούν MOOCs είναι δικαιολογημένη και έχει αξία τόσο για τους ερευνητές και τους επαγγελματίες.
Μια άλλη μελέτη έχει εστιάσει στις σημαντικές συνέπειες του κατάλληλου σχεδιασμού και της πρακτικής και θα μπορούσε να βοηθήσει καθηγητές και εκπαιδευτές
MOOCs να σχεδιάσουν καλύτερης ποιότητας μάθηση. Οι βασικές αρχές του σχεδιασμού θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως ένα πλαίσιο αξιολόγησης για τον έλεγχο και τη βελτίωση της ποιότητας
εφαρμογής των MOOCs. Τα υφιστάμενα πλαίσια αξιολόγησης εστιάζουν στις γνώμες και τις εμπειρίες μάθησης των μαθητών, αλλά τείνουν να περιφρονούν
εκπαιδευτική ποιότητα του σχεδιασμού, η οποία είναι μια σημαντική μεταβλητή στη συνολική ποιότητα του μαθήματος
(Margaryan, 2008). Ακόμα κι αν τα MOOCs είναι ακόμα σε πειραματικό στάδιο, θα επωφεληθούν από την εφαρμογή του κατάλληλου εκπαιδευτικού σχεδιασμού.

Σε άλλη έρευνα τα συγκρίνει τα αποτελέσματα της ανάλυσης δεδομένων στο πλαίσιο της αλληλεπίδρασης μεταξύ των φοιτητών προτείνεται σε μελλοντική έρευνα
να αναδειχθούν οι κατηγορίες που απαιτούνται για την αξιολόγηση της ποιότητας της αλληλεπίδρασης μεταξύ των φοιτητών και των μαθητών
διαμεσολαβητών αντιλαμβανόμενοι τι είναι καλό από την ποιότητα παραγωγής και την συμβολή των φοιτητών στo φόρουμ συζήτησης στο πλαίσιο των δύο θεμάτων: της εφαρμογής της γνώσης και των νέων ιδεών αλληλεπίδρασης.
Βιβλιογραφία:
(http://openeducationeuropa.eu/en/european_scoreboard_moocs )2 British Journal of Educational Technology© 2014 Βρετανική Εκπαιδευτική Έρευνα Σύλλογος
(http://openeducationeuropa.eu/en/european_scoreboard_moocs )2 British Journal of Educational Technology© 2014
Computers & Education
journal homepage: www.elsevier.com/locate/compedu Computers & Education 80 (2015) 28e38
Computers & Education journal homepage: www.elsevier.com/locate/compedu
Computers & Education 80 (2015) 77e83
Australasian Journal of Educational Technology 2012, 28(4), 684-702

Είμαι δασκάλα. Προς το παρόν υπηρετώ ως Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων της Δ/νσης Α/θμιας Εκπ/σης Αργολίδας. Μένω στο Ναύπλιο.

4 Comments

  1. Ενδιαφέρον άρθρο. Τα MOOCs, και ιδιαίτερα το Coursera, αποκτούν τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερους φοιτητές από όλο τον κόσμο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για δωρεάν ανοικτή ψηφιακή δημοσίευση εκπαιδευτικού υλικού, το οποίο είναι οργανωμένο σε μαθήματα. Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των μαθημάτων είναι:
     Δεν υπάρχουν τυπικές προϋποθέσεις εισόδου.
     Η συμμετοχή είναι δωρεάν.
     Παραδίδονται εξ ολοκλήρου ηλεκτρονικά.
     Είναι μαζικά, σχεδιασμένα για χιλιάδες χρήστες

  2. Οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες μάθησης που παρέχονται πλέον σε ένα παγκόσμιο επίπεδο είναι τεράστιες. Σε όλες αυτές τις δυνατότητες εμπλέκονται και οι κοινωνικοπολιτικές και οικονομικές συνθήκες που επικρατούν. Δεν ξέρω σήμερα στην Ελλάδα όλα αυτά πως ακούγονται;

  3. Πράγματι τα MOOCS προσφέρουν μαθήματα πανεπιστημιακού επιπέδου, χωρίς την ανάγκη να ολοκληρωθεί ένα ολόκληρο πρόγραμμα σπουδών, και γίνονται όλο και πιο δημοφιλή.
    -Προσφέρουν σε ένα μεγάλο αριθμό φοιτητών την ευκαιρία να σπουδάσουν υψηλής ποιότητας μαθήματα σε απευθείας σύνδεση με έγκριτα πανεπιστήμια, συχνά χωρίς κανένα κόστος.
    -Είναι ιδανικά για ανεξάρτητη μελέτη και οι χρήστες μπορούν να επιλέγουν μαθήματα από οποιοδήποτε φορέα τα προσφέρουν.
    -Τα MOOCS δεν οδηγούν πάντα σε τυπικά προσόντα. Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις συμμετοχής.
    -Είναι Βίντεο-based, που προσφέρουν αλληλεπίδραση είτε μέσω αξιολόγησης από ομοτίμους και τη συνεργασία της ομάδας ή αυτοματοποιημένη ανάδραση μέσω αντικειμενικών, σε απευθείας σύνδεση αξιολογήσεις (συμπεριλαμβανομένων κουίζ και εξετάσεις).
    -Μπορούν να συνδυαστούν με άλλες σπουδές ή εργασία.
    -Έχουν πρόσβαση από οποιονδήποτε υπολογιστή σε οποιαδήποτε θέση, συμπεριλαμβανομένων του σπιτιού σας.

  4. Τα διαδικτυακά (online) μαθήματα (courses), που αποσκοπούν στη μαζική (massive) συμμετοχή και ανοικτή (open) πρόσβαση στη γνώση μέσω του διαδικτύου έχουν οφέλη (μαζικότητα, πρόσβαση, ευελιξία, αλληλεπίδραση κ.α). Βασικά χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν τα MOOCs από τα άλλα παραδοσιακά εξ’ αποστάσεως εκπαιδευτικά μοντέλα είναι οτι παρέχονται δωρεάν και μπορούν να προσφέρονται σε μαζική κλίμακα.
    Πέρα από την πλατφόρμα Coursera (με μαθήματα στα Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά που δίνει έμφαση σε ανθρωπιστικές, κοινωνικές και φυσικές επιστήμες, στην τεχνολογία) υπάρχουν και άλλες πλατφόρμες (ο μεγάλος αριθμός τους δείχνει και το ενδιαφέρον/ ανταπόκριση που υπάρχει) μερικές παρατίθενται παρακάτω:

    https://www.edx.org/
    https://novoed.com/
    https://www.futurelearn.com/
    http://www.openuped.eu/
    https://lagunita.stanford.edu/
    http://www.coursesites.com/webapps/Bb-sites-course-creation-BBLEARN/pages/mooccatalog.html
    https://oli.cmu.edu/
    http://www.veduca.com.br/

Γράψτε απάντηση