You are here: Home » Χωρίς κατηγορία » Facebook+σχολείο=?

Facebook+σχολείο=?

Κύριο χαρακτηριστικό των μετανεοτερικών κοινωνιών είναι η τεχνολογική ανάπτυξη, η οποία συνυφαίνεται με όλες τις πλευρές της ατομικής και κοινωνικής ζωής. Το διαδίκτυο αναμφίβολα συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που επηρεάζουν δραματικά τον χαρακτήρα των σύγχρονων κοινωνιών καθώς αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μας ζωής. Μια από τις κυριότερες εκφάνσεις του διαδικτύου είναι οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης (Social Networking Sites), τους οποίους χρησιμοποιούν εκατομμύρια ετερογενείς χρήστες, διαφορετικής ηλικίας, εκπαιδευτικού επίπεδου, φύλου, κοινωνικού status, γλώσσας και κουλτούρας,  παγκοσμίως, ενώ ανάμεσά τους συγκαταλέγεται και ένα σημαντικό ποσοστό μαθητών.

Μελέτες έχουν αποδείξει ότι τα SNS ότι μπορούν να υποστηρίζουν την εκπαιδευτική διαδικασία (Güzin Mazman & Koçak Usluel, 2010), καθώς ενισχύουν την αλληλεπίδραση, την συνεργατικότητα, την ενεργό συμμέτοχη, την πληροφόρηση αλλά και, υπό προϋποθέσεις, την κριτική σκέψη. Βέβαια, η έρευνα για το Social Networking είναι σε πρώιμο στάδιο και εστιάζεται κυρίως στην ταυτότητα των χρηστών, στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της δομής κάθε δικτύου, στο πώς σχετίζεται με την ιδιωτική ζωή και σε αμιγώς τεχνολογικά θέματα που αφορούν στην ανάπτυξη τους. Η αυξανόμενη εμπλοκή των μαθητών στα δίκτυα και η χρήση τους στα εκπαιδευτικά πλαίσια επιβάλλουν την περαιτέρω ερεύνα.

Το πιο δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης αδιαμφισβήτητα είναι το Facebook και ακλουθούν το YouTube, το Twitter, το LinkedIn κ.α.[1] Το Facebook προσδιορίζεται ως το κατεξοχήν  κοινωνικό εργαλείο που δίνει την δυνατότητα στους ανθρώπους να μοιράζονται πληροφορίες, να επικοινωνούν με τους φίλους, την οικογένεια και τους συνεργάτες τους αποτελεσματικότερα.

Ωστόσο, όλο και συχνότερα αντιμετωπίζεται ως ένα εν δυνάμει εκπαιδευτικό εργαλείο ̇ άλλωστε, εξ αρχής αναδύθηκε στο πλαίσιο μιας πανεπιστημιακής κοινότητας. Μην ξεχνάμε ότι ο  δημιουργός του το ξεκίνησε ως μια απλή εφαρμογή επικοινωνίας και δικτύωσης για τους συμφοιτητές του[2]. Επειδή η πανεπιστημιακή κοινότητα, όπως και κάθε κοινότητα, δεν είναι απολύτως ομοιογενής, είναι φυσικό το Facebook να δίνει τη δυνατότητα  στους χρήστες να δημιουργούν και να εντάσσονται σε δίκτυα-υποσυνολα (networks), τα οποία με θεσμικό τρόπο δημιουργούν μέσα σε αυτό ή και να το επεκτείνουν συνδέοντας το  με εκπαιδευτικά ιδρύματα ή εργασιακούς χώρους[3].

Σε ό,τι αφορά στην χρήση του Facebook από τους ανηλίκους για εκπαιδευτικούς σκοπούς, σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ισπανία, διαπιστώθηκε πως δεν είναι όλοι οι μαθητές πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν το Facebook κατά την εκπαιδευτική διαδικασία.  Κυρίαρχη αντίληψη των μαθητών είναι ότι το Facebook λειτουργεί σαν ένας χώρος κοινωνικής επαφής που τους  προσφέρει ευχαρίστηση (pleasure) και δεν θα έπρεπε να συνδέεται με την εκπαίδευση και την επίπονη (pain) προσπάθεια που αυτή απαιτεί (Escobar-Rodríguez,Carvajal-Trujillo & Monge-Lozano, 2014). Η ενδεχόμενη σύνδεσή του με την διαδικασία της αξιολόγησης και τους βαθμούς, λειτουργεί για τους μαθητές αποτρεπτικά (Baran, 2010).

Πέρα από την γενικότερη άρνηση των μαθητών να συνδέσουν το Facebook με την τυπική διαδικασία της εκπαίδευσης,  τα τελευταία χρόνια δημιουργούνται group, που συγκεντρώνουν «θαυμαστές» (likes) και χρησιμοποιούνται και για εκπαιδευτικούς σκοπούς (Dixon,2012). Έτσι, μπορεί να αναφέρονται σε θεματική που διδάσκονται (Τέχνες, Μαθηματικά Πληροφορική κτλ.), να απευθύνονται σε εκπαιδευτικούς ή μαθητές και να εστιάζουν σε ζητήματα της μαθητικής και εκπαιδευτικής ζωής.  Τελευταία, μάλιστα, οι μαθητές δημιουργούν ομάδες που συγκροτούνται με βάση το σχολείο τους ή το τμήμα του σχολείου στο οποίο ανήκουν.

Η Kitsis (2008) παρουσιάζει σε μελέτη της τις δυνατότητες αξιοποίησης του Facebook ως εκπαιδευτικού μέσου στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κυρίως σε ό,τι αφορά το διαμοιρασμό ποικιλότροπα κωδικευμένου υλικού (μουσική, βίντεο, εικόνα, πολυτροπικά αρχεία κλπ), ενώ άλλοι μελετητές εκφράζουν σοβαρές αντιρρήσεις για την απρόσκοπτη χρήση του στην εκπαίδευση, αν και χωρίς να έχει προηγηθεί μια εκτενής συζήτηση για τις επιπτώσεις του (Boon & Sinclair, 2009 ; John Wiley & Sons Ltd, 2013).

Ποιο όμως είναι το προφίλ των μαθητών, 10-12 ετών, που χρησιμοποιούν το Facebook; Πώς το Facebook επηρεάζει την ταυτότητα τους και συγκεκριμένα την αυτοεικόνα ;

Ο όρος ταυτότητα εδώ αναφέρεται στην εικόνα του ανθρώπου για τον ίδιο, σε σχέση με το σώμα του, σε σχέση με τους άλλους και σε σχέση με την επίγνωση της συνέχειας του εαυτού (Garret, 1998). Αναπόφευκτα το προφίλ που διαμορφώνει το άτομο στο Facebook σχετίζεται άμεσα με την ταυτότητα του και τον τρόπο που αυτό επιλέγει να εκθέσει τον εαυτό του μέσα στο ψηφιακό περιβάλλον (Boon-Sinclair, 2009). Στην προ-εφηβεια (10-12 ετών) είναι ιδιαίτερα έντονες οι διαδικασίες «διαμόρφωσης ταυτότητας» καθώς το παιδί διαισθάνεται ότι  περνάει σταδιακά στην ήβη, από αυτή στην εφηβεία και μετά στην ενηλικίωση.

Τι επιλογές για την ταυτότητά του θα κάνει σε ένα χώρο ο οποίος είναι σχεδιασμένος για ενήλικες; Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς για την συμβολή των κοινωνικών μέσων δικτύωσης στη διαμόρφωση της ταυτότητας των νέων;

Απάντηση στα ερωτήματα αυτά αποπειράθηκε να δώσει μια ελληνική έρευνα[4] σε μεταπτυχιακό επίπεδο που διεξήχθη για 2 περίπου χρόνια σε μια τάξη ενός αστικού σχολείου με παρακολούθηση των προφίλ και των συζητήσεων των συμμετεχόντων μαθητών. Στο πλαίσιο της έρευνας ως έκφραση της ταυτότητας στο Facebook θεωρούνται  τα μόνιμα στοιχειά του προφίλ, όπως είναι ο «τοίχος» (Wall), οι εκάστου επιλεγμένες προς δημοσίευση πληροφορίες (γενικές και προσωπικές) (Ιnfo), οι φωτογραφίες (Photos), οι σημειώσεις (Notes) και οι φίλοι (Friends).

Ως γνωστόν, στο πλαίσιο του δομημένου από του Facebook προφίλ εμφανίζονται έτοιμα προς συμπλήρωση πεδία, όπως η εργασία, οι σπουδές, οι πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις που απευθύνονται ενήλικες και όχι σε παιδιά. Επειδή όμως τα πεδία αυτά δεν είναι πάντα δυνατόν να συμπληρώνονται από παιδιά και επειδή δεν  ελέγχονται από κάποιον ενήλικα, παρατηρήθηκε ότι οι πρόεφηβοι επιδίδονται σε «δημιουργικούς αυτοσχεδιασμούς» για τον τρόπο συμπλήρωσής τους. Αυτές οι δημιουργικές ιδέες θεωρήθηκαν από την έρευνα ως ένας σημαντικός παράγοντας ανάλυσης, καθώς αποκαλύπτουν την δυνητική ή επιθυμητή ταυτότητα του παιδιού και τις μελλοντικές προσδοκώμενες προεκτάσεις της. Το όνομα και η εικόνα- προφίλ (profile picture) που επιλέγει ο μαθητής-χρηστης του Facebook αποτελούν σημαντικό στοιχείο για την μελέτη της ταυτότητας του. Χαμόγελο και ευτυχία, χιούμορ και σαρκασμός, συνήθως διακρίνονταν στις εκφράσεις τους. Από την άλλη, μπορεί να προβαλλόταν η σοβαρότητα, η οποία θεωρειται ότι ελκύει το άλλο φύλο, ότι θωρακίζει την κοινωνική εικόνα και ότι δείχνει ένα άτομο αυτάρκες και απαιτητικό. Αυτά τα χαρακτηριστικά αφορούσαν και τα δυο φύλα. Οι μαθητές γνωρίζουν πολύ καλά να επεξεργάζονται εικόνες, γιατί οι δυνατότητες επεξεργασίας τους είναι άμεσα διαθέσιμες σε αυτούς από λογισμικά που διαθέτουν ακόμη και στα κινητά τους.  Παρατηρήθηκε, λοιπόν, ότι τα παιδιά διαχειρίζονται τους εαυτούς τους και τους προβάλλουν ως «σταρ», ενώ αλληλοθαυμάζονταν, όπως έδειχναν τα σχόλια που εμφανίζονταν κάτω από τις εικόνες που αναρτούσαν. Συγκροτούσαν έτσι μια ταυτότητα πλαστή.

Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να πούμε πως οι συγκροτημένες στο Facebook ταυτότητες των παιδιών, φαίνεται ότι αναπτύσσονται σε ένα χώρο που, έτσι κι αλλιώς θα είναι σημαντικός στο μέλλον με  πιθανό το ενδεχόμενο ολόκληρη η ζωή των χρηστών να παρουσιάζεται διαδικτυακά.

Στο ζήτημα της διαμόρφωσης της ταυτότητας είναι σημαντικός ο ρόλος του σχολείου. Τα παιδιά θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δημιουργούν ταυτότητα όχι στα πλαίσια της πλαστότητας, αλλά της δικής τους αλήθειας. Η συνειδητή επιδίωξη από την πλευρά του σχολείου να χρησιμοποιηθεί το Facebook ως διδακτικό εργαλείο  θα μπορούσε να αντισταθμίζει τους κινδύνους που αυτό εγκυμονεί για την ταυτότητα των μαθητών. Μπορεί να αναζητήσει τρόπους εκπαιδευτικής χρήσης εκμεταλλευόμενο την δημοφιλία του Facebook, ώστε το σχολείο να προωθήσει περιεχόμενα ή να προκαλέσει συζητήσεις για θέματα που θεωρεί σημαντικά. Μπορούμε να υποθέσουμε με ασφάλεια ότι ο μαθητής πολύ πιο εύκολα θα δεχόταν να γνωρίσει και να συζητήσει ένα περιεχόμενο το οποίο διακινείται στο πλαίσιο ενός group, από το να το αναζητήσει μόνος του στην ιστοσελίδα του δασκάλου του. Επίσης, ο δάσκαλος μπορεί να εκμεταλλευτεί την συνήθεια των μαθητών να μπαίνουν καθημερινά και μέσα από το κινητό τους στο Facebook ώστε να ενισχύσει την μεταξύ τους διάδραση και επικοινωνία και να προωθήσει τα περιεχόμενα της επιλογής του. Μπορεί να παρατηρήσεις τις αντιδράσεις τους, ατομικές και ομαδικές, τον τρόπο που γράφουν, τα σχόλια τους και να εκμεταλλευτεί τα πλεονεκτήματα ενός λιγότερου αυστηρού και πιο χαλαρά δομημένου περιβάλλοντος από αυτό του σχολείου. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να φανταστούμε μια δυναμική ομάδα μαθητών με εστιασμένα και στοχευμένα ενδιαφέροντα να εξελίσσεται σε μια επιδραστική ομάδα στο πλαίσιο της ευρύτερης κοινότητας του Facebook. Η πείρα μας δείχνει ότι με μεγάλη προθυμία, ακόμα και μαθητές του δημοτικού, μπορούν να αναλάβουν μια σταυροφορία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για ζητήματα κοινωνικά, όπως παραδείγματος χάριν η προστασία του περιβάλλοντος. Η τεράστια δυνατότητα του Facebook να κοινοποιεί  τα περιεχόμενα μπορεί να αποτελέσει για αυτού του τύπου τις ομάδες των μαθητών ένα γόνιμο πεδίο εκδίπλωσης της φαντασίας τους και της δημιουργικότητάς τους. Με αυτό τον τρόπο οι μαθητές αρχίζουν να οικοδομούν την κοινωνική τους ταυτότητα.

Επομένως οι εκπαιδευτικές δυνατότητες του Facebook αποτελούν ένα γόνιμο πεδίο έρευνας και πειραματισμού το οποίο αξίζει να διερευνηθεί τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς.

Παραπομπές

[1] http://www.alexa.com/topsites?ax_atid=42ce7546-8fea-4480-9746-9d8996e4b9db

[2] https://el.wikipedia.org/wiki/Facebook

[3] https://www.facebook.com/help/199001913490059

[4] Λούρα, Ε.(2012)

Βιβλιογραφία

Bahar, B. (2010). Facebook as a formal instructional environment. British Journal of Educational Technology, Vol 41 No 6, E146–E149

Boon, S.- Sinclair, C. (2009). A world I don’t inhabit: disquent and identityin Second Life and Facebook. Proceedings of the 6th International Conference on Networked Learning. 16-23

Dixon, E. (2012). Building a model for online distance courses through social media and networks. International Journal of Virtual and Personal Learning Environments3(3), 81-94

Escobar-Rodríguez, T., Carvajal-Trujillo, E. &  Monge-Lozano, P. (2014). Factors that influence the perceived advantages and relevance of Facebook as a learning tool: An extension of the UTAUT. Australasian Journal of Educational Technology, 30(2), 136-151

Garrel, B. (1998). Personal Identity and Self-consciousness. London: Routledge

Güzin Mazman,S., Koçak Usluel Y.(2010). Modeling educational usage of Facebook. Computers & Education, 55 (2010), 444-453

Kitsis, M.S. (2008). The Facebook Generation: Homework as Social Networking. The English Journal, 98 (2), 30-36

Λούρα, Ε.(2012). Η διαμόρφωση της ταυτότητας των νέων στα κοινωνικά δίκτυα: Το παράδειγμα των νέων 10-12 ετών στο Facebook (Μεταπτυχιακή Εργασία). Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα.

Wiley, J & Sons Ltd (2013). Is it a tool suitable for learning? A critical review of the literature on Facebook as a technology-enhanced learning environment. Journal of Computer Assisted Learning, 29, 487–504

Ηλεκτρονικές Πηγές

http://www.alexa.com/topsites?ax_atid=42ce7546-8fea-4480-9746-9d8996e4b9db

https://el.wikipedia.org/wiki/Facebook

https://www.facebook.com/help/199001913490059

8 Comments

  1. Πολύ ωραίο το άρθρο σου Καλλιόπη! Ιδιαίτερα η αναφορά σου στο Facebook και στο πως επηρεάζει την ταυτότητα των παιδιών και συγκεκριμένα την αυτο -εικόνα τους.

  2. Θα σταθώ στο σημείο όπου αναφέρεις ότι: «Κυρίαρχη αντίληψη των μαθητών είναι ότι το Facebook λειτουργεί σαν ένας χώρος κοινωνικής επαφής που τους προσφέρει ευχαρίστηση (pleasure) και δεν θα έπρεπε να συνδέεται με την εκπαίδευση και την επίπονη (pain) προσπάθεια που αυτή απαιτεί (Escobar-Rodríguez,Carvajal-Trujillo & Monge-Lozano, 2014). Η ενδεχόμενη σύνδεσή του με την διαδικασία της αξιολόγησης και τους βαθμούς, λειτουργεί για τους μαθητές αποτρεπτικά (Baran, 2010).». Από αυτόν τον ισχυρισμό προκύπτει ότι η διασκέδαση – ευχαρίστηση των μαθητών και η απόκτηση γνώσεων στα στενά όρια του σχολείου, είναι δυο πράγματα που δε συμβαδίζουν. Φαίνεται ότι, τουλάχιστον, οι συγκεκριμένοι μαθητές δεν μπορούν ακόμα να φανταστούν την εκπαίδευση εκτός των στενών πλαισίων και των παραδοσιακών μεθοδολογιών, μέσω των οποίων προσφέρεται, και αντιδρούν στη χρήση του Facebook για τη μάθηση. Σκέφτονται με τη λογική της αξιολόγησης κι όχι της μάθησης.

  3. Βασιλική μου,
    δε νομίζω ότι τα αποτελέσματα των ερευνών στις οποίες παραπέμπει το άρθρο συνιστούν «ισχυρισμό». Η λέξη «διασκέδαση» επίσης, εκτρέπει την ανάγνωση σε πεδία που δεν αναφέρονται ρητά στο άρθρο. Ωστόσο, αυτό που και εσύ και εγώ ως εκπαιδευτικοί διαβάζουμε είναι ότι οι συγκεκριμένοι μαθητές κάνουν τη διάκριση μεταξύ απόλαυσης και γνώσης… Κι αυτό πραγματικά μας προβληματίζει. Επίσης, μας κάνει εντύπωση πόσο πρόθυμοι είναι να περιφρουρήσουν το Facebook ως χώρο ευχαρίστησης και να τον προστατεύσουν από τα βάσανα της γνώσης. Δεν είναι, απαραίτητα, κακό αυτό. Απλώς, εγείρει άλλο ένα ζητούμενο : Πώς και γιατί η εκπαίδευση μπορεί να αξιοποιήσει το Facebook και τα πλεονεκτήματά του για να υπηρετήσει τους δικούς της στόχους. Το άρθρο στοχεύει να θέσει υπό τη βάσανο του επιστημονικού βλέμματος αυτό το καίριο ερώτημα.
    ( Μεταξύ μας, αν η εκπαίδευση δεν συνιστά πάντα μια αθώα διαδικασία, στο βαθμό που κατασκευάζει προδιαγεγραμμένες ταυτότητες, μάλλον οι πιτσιρικάδες φέρονται σωστά και περιφρουρούν το «αλωνάκι της χαράς»!!).

  4. Καλλιόπη, πολύ ωραία δουλειά! Μπράβο! Συμφωνώ απόλυτα με την τελευταία πρόταση που παραθέτεις. Το Facebook αποτελεί ένα εργαλείο που χρησιμοποιούν πλέον όλο και περισσότεροι άνθρωποι ανα τον κόσμο. Μαθητές και δάσκαλοι έχουν λογαριασμούς τους οποίους διαχειρίζονται καθημερινά. Ωστόσο, υπάρχουν ερευνητικά κενά ως προς τον τρόπο αξιοποίησης του συγκεκριμένου εργαλείου στην εκπαίδευση. Κατα τη γνώμη μου, η χρήση του Facebook ως διευκολυντικό μέσο διδασκαλίας μπορεί να βοηθήσει τους μαθητές ως προς τον τρόπο που αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τη δημοσιότητά του και τον τρόπο με τον οποίο θα προστατεύονται απο πιθανούς κινδύνους όπως περιπτώσεις διαδικτυακού εκφοβισμού κ.α.

  5. θα συμφωνήσω με τον Δημήτρη και τον κίνδυνο διαδικτυακού εκφοβισμού που διατρέχουν οι μαθητές όταν εισέρχονται και πλοηγούνται σε ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης που απευθύνεται σε ενήλικες και μάλιστα για την εγγραφή σε αυτό απαιτεί το ίδιο το σύστημα το να είναι κανείς ενήλικας. μάλλον διαφωνώ με την αξιοποίηση μέσων που είναι τόσο ανοιχτά από μαθητές και μάλιστα στα πλαίσια του σχολείου. συμφωνώ με τα πλεονεκτήματα που θα πρόσφερε μια ανάλογη πλατφόρμα όπου οι μαθητές μιας τάξης, ενός σχολείου ή και δικτύου σχολείων θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν, να αλληλεπιδράσουν και να συνεργαστούν.

  6. Καλλιόπη μου,μου άρεσε πολύ το άρθρο σου!Αναφέρει πράγματα τα οποία είχα αναλογιστεί στο παρελθόν, όπως πχ η «πλαστότητα» ή μη των χαρακτήρων που προβάλλονται μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την αυτο-εικόνα του κάθε χρήστη και χαίρομαι που και εσύ υπογραμμίζεις τη σημασία τους.Το Facebook (και γενικά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης) συνιστούν δυναμικά εργαλεία,που τυγχάνουν ευρείας αποδοχής από το μαθητικό και όχι μόνο κοινό. Γεγονός είναι πως η αξιοποίησή τους χρήζει προσεκτικού σχεδιασμού από τη μεριά του εκπαιδευτικού και θα συμφωνήσω με το Δημήτρη πως χρειάζονται ακόμα έρευνες να διεξαχθούν ώστε να καλυφθούν ερευνητικά ερωτήματα και κενά γνώσεων αναφορικά με τον τρόπο αξιοποίησης του εν λόγω εργαλείου. Αδιαμφισβήτητα όμως η εκπαιδευτική κοινότητα βρίσκεται ενώπιον μιας πρόκλησης την οποία δεν πρέπει να αφήσει ανεκμετάλλευτη.

  7. Με έχει απασχολήσει πολλές φορές η έννοια της «ευχαρίστησης» και η αποσύνδεση της από την εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό είναι ένα πεδίο διερεύνησης που το θεωρώ ιδιαίτερα ενδιαφέρον.
    Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που τα θεωρώ πολύ δυναμικά εργαλεία ίσως είναι το μέσον για να μπορέσουμε να συνδέσουμε την εκπαιδευτική διαδικασία με την «ευχαρίστηση»! Που εγώ θεωρώ πολύ σημαντικό στοιχείο στην εκπαιδευτική πράξη.

  8. Πράγματι η χρήση των κοινωνικών δικτύων σε εκπαιδευτικό και διδακτικό πλαίσιο μπορεί να θεωρηθεί ως δυνητικά ισχυρή ιδέα μόνο και μόνο επειδή οι μαθητές περνούν πολύ χρόνο σε αυτές τις online δραστηριότητες δικτύωσης. Σύμφωνα με επίσημες μελέτες τα κοινωνικά δίκτυα συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην αλληλεπίδραση, τη συνεργασία, την ενεργό συμμετοχή, την ενημέρωση, την κατανομή των πόρων, την υποστήριξη των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων καθώς η νέα διαδικτυακή εποχή (Web 2.0) αναδεικνύει καινούργιες μορφές πολιτισμού και μάθησης. Η διαπίστωση πως οι νέοι μαθαίνουν πολύ πιο εύκολα μέσα από δραστηριότητες οι οποίες σχετίζονται με τη διασκέδαση και τη δημιουργική συμμετοχή σε κοινωνικά δίκτυα αποτελεί ισχυρό κίνητρο ένταξης των κοινωνικών δικτύων στην διαδικασία μάθησης.

Γράψτε απάντηση