Archive for the ‘Νερό’ Category

Επιπτώσεις της μόλυνσης του νερού(στον άνθρωπο και στο περιβάλλον)!

http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSGFknC2R1ZkvJC17ABDfePdVnnv7yf0mNLMPSv-OZkbLtl7SbzYgX71M7M

Χρησιμοποιώντας βίντεο ή εικόνες περιγράψτε τις επιπτώσεις από τη ρύπανση των υδάτων (στον άνθρωπο και στο περιβάλλον)

Δείτε το παρακάτω βίντεο και σκεφτείτε τις επιπτώσεις που δημιουργούνται από την ρύπανση του νερού.

Επιπτώσεις απο την μόλυνση του νερού στους ζωντανούς οργανισμούς ;)

Σε αντίθεση με την ατμόσφαιρα, όπου η συγκέντρωση του οξυγόνου είναι σχεδόν πάντα σταθερή και ανεξάρτητη από τη ρύπανση, τα νερά απειλούνται συχνά με πλήρη ή μερική αποξυγόνωση (αναερόβιες συνθήκες). Όσο αυξάνεται η ρύπανση των νερών, κυρίως, με οργανικές ύλες, και ανεβαίνει η θερμοκρασία τους, τόσο μειώνεται το διαλυμένο οξυγόνο, γιατί καταναλώνεται λόγω της αερόβιας αναπνοής των μικροοργανισμών που κάνουν αποσύνθεση.

Οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές για τους περισσότερους υδρόβιους οργανισμούς, αφού κινδυνεύουν από ασφυξία. Έτσι, η ρύπανση με αστικά λύματα ή άλλα απόβλητα, που περιέχουν οργανικό φορτίο, μπορεί να απειλήσει με καταστροφή ένα ολόκληρο υδατικό οικοσύστημα.

Επιπτώσεις από τη ρύπανση των υδάτων (στον άνθρωπο και στο περιβάλλον)

Συχνά, ανεπεξέργαστα αστικά λύματα των πόλεων μεταφέρονται μέσω των υπονόμων και του δικτύου αποχέτευσης σε υδάτινους αποδέκτες, που είναι επιφανειακοί (ρέματα, ποτάμια, λίμνες και  θάλασσα) ή υπόγειοι. Οι δρόμοι του νερού γίνονται και δρόμοι της ρύπανσης. Τα επιφανειακά νερά, δηλαδή οι ποταμοί, οι λίμνες, οι λιμνοθάλασσες, οι κλειστοί θαλάσσιοι κόλποι και οι ανοιχτές θάλασσες είναι περισσότερο ή λιγότερο ευαίσθητα στη ρύπανση, ανάλογα με τη δυνατότητα ανανέωσής τους και το είδος των ρύπων που καταλήγει σε αυτά. Καθοριστικός είναι και ο ρόλος της ποσότητας του οξυγόνου που είναι διαλυμένο στο νερό. 

Σοβαρά ατυχήματα που απειλούν τα υδάτινα οικοσυστήματα

Τα ατυχήματα στη θάλασσα, λίμνες, ποτάμια προκαλούν όχι μόνο ανθρώπινες απώλειες,  αλλά και περιβαλλοντικές και οικονομικές καταστροφές. Στην Ελλάδα κάποιες βιομηχανίες έχουν πετάξει τα απόβλητα τους με αποτέλεσμα να μολυνθούν πολλές περιοχές της, όπως η περιοχή του Ασωπού ποταμού .

Η οικολογική καταστροφή στον Κόλπο του Μεξικού

Κύνδινος για τα υδάτινα οικοσυστήματα

Με αφορμή το τελευταίο κρούσμα του θανάτου χιλιάδων ψαριών στη Λιμνοθάλασσα Πρόκοπου στην Αχαΐα, οι Οικολόγοι Πράσινοι εξέδωσαν ανακοίνωση στην κρούουν των κώδωνα του κινδύνου για τα υδάτινα οικοσυστήματα.

«Το τελευταίο κρούσμα του θανάτου χιλιάδων ψαριών στη Λιμνοθάλασσα Πρόκοπου στην Αχαΐα, η οποία μάλιστα είναι ενταγμένη στους υγροτόπους διεθνούς σημασίας της συνθήκης Ραμσάρ, είναι ενδεικτικό της υποβάθμισης του υδάτινου οικοσυστήματος και συνδέεται με τη δημιουργία ανοξικών συνθηκών από την ανεξέλεγκτη έκρηξη φυτοπλαγκτού λόγω ευτροφισμού, που ασκούν εντονότατες πιέσεις στους υδρόβιους οργανισμούς».

Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, σε ευαίσθητα υδατικά οικοσυστήματα όπου υπάρχει μικρή ανανέωση νερού, η ρύπανση από υπέρ-λιπασμένες αγροτικές εκμεταλλεύσεις, σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια, κυρίως την περίοδο του φθινοπώρου και της άνοιξης, επιδεινώνουν τραγικά το περιβάλλον διαβίωσης των υδρόβιων οργανισμών προκαλώντας συνθήκες αυξημένου στρες και θανάτωση των ψαριών από ασφυξία, οδηγώντας σε οικολογική αλλά και οικονομική κατάρρευση τις τοπικές κοινωνίες, που εξαρτώνται από αυτά.

Η Λερναία Ύδρα!!!!!

Ο μύθος της Λερναίας Ύδρας λέει ότι, σε έναν βάλτο μιας παραθαλάσσιας περιοχής κοντά στο Άργος που ονομαζόταν Λέρνα. Έλεγαν ότι εκεί ζούσε το θρυλικό τέρας με τα εννιά κεφάλια. Το τέρας έφερνε τρόμο στους κατοίκους της περιοχής κατέστρεφε τις καλλιέργειες και η πιο συνηθισμένη του τροφή ήταν τα πρόβατα. Ο Ηρακλής έπρεπε να αντιμετωπίσει την Λέρνα, γιατί ήταν ένας από τους δώδεκα άθλους του. Γρήγορα διαπίστωσε ότι η αποστολή του δεν ήταν καθόλου εύκολη , γι’ αυτό ζήτησε τη βοήθεια του ανιψιού του Ιόλαου. Μόλις ο Ηρακλής έκοβε ένα κεφάλι, τότε φύτρωναν δύο κεφάλια!! Όμως η πονηρή Ήρα δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια αλλά έστειλε έναν κάβουρα για βοηθό του τέρατος , ο οποίος δάγκωνε το πόδι του Ηρακλή , όταν πήγε να κόψει ένα από τα κεφάλια της. Για να αντιμετωπίσει τον πολλαπλασιασμό των κεφαλιών της Λερναίας ύδρας, ο Ηρακλής ενέργησε έξυπνα. Έδωσε έναν αναμμένο δαυλό στον Ιόλαο και του είπε να καίει τις καινούριες κεφαλές και το σημείο όπου έκοβε το κεφάλι. Έτσι κατάφερε να κόψει και τα εννιά κεφάλια της ύδρας! Το τελευταίο κεφάλι, που ήταν το κέντρο της ζωής του και σύμφωνα με το μύθο αθάνατο, μόλις το έκοψε, το έθαψε και το σκέπασε μ’ ένα μεγάλο βράχο για να μην υπάρχει καμιά δυνατότητα ξαναζωντανέματός του. Ο Ηρακλής χρησιμοποιώντας την χολή του τέρατος , πότισε τα βέλη του και τα έκανε δηλητηριώδη.

Eπιπτώσεις από τη ρύπανση των υδάτων (στον άνθρωπο και στο περιβάλλον)

Οι θαλάσσιοι οργανισμοί (φυτικοί και ζωικοί) και ο άνθρωπος δέχονται τις επιπτώσεις των ρύπων που απελευθερώνονται στο θαλάσσιο περιβάλλον.

Στον κόλπο της Minamata στην Ιαπωνία (1950-60) απόβλητα ενός εργοστασίου που περιείχαν Υδράργυρο (Hg) δημιούργησαν μεγάλα προβλήματα στην περιοχή. Ο Hg κατ’αρχάς συσσωρεύτηκε στο πλαγκτόν, τα όστρακα  & τα ψάρια (ΒΙΟΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ : δηλαδή οι ρύποι εισέρχονται στον οργανισμό των ζώων και φυτών με την αναπνοή και τη διατροφή και κατακρατούνται στους ιστούς). Στη συνέχεια ο Hg μόλυνε και τους ανθρώπους ( φαινόμενο  ΒΙΟΜΕΤΑΦΟΡΑΣ: δηλαδή οι βιοσυσσωρευμένοι ρύποι μεταφέρονται μέσω της τροφικής αλυσίδας). Οι κάτοικοι της περιοχής αντιμετώπισαν νευροκινητικά συμπτώματα που κάποια από αυτά κατέληγαν σε θάνατο (46 θανατηφόρα κρούσματα – ασθένεια Minamata).